۱. انواع پاستل​

1. پاستل نرم (Soft Pastels):

• ویژگی: بیشترین میزان رنگدانه و کمترین میزان چسب را دارند. بسیار پودری، رنگی و کرمی هستند.
• کاربرد: عالی برای پوشاندن سریع سطوح بزرگ، ترکیب (Blend) کردن رنگ‌ها و ایجاد جلوه‌های نرم و مه آلود بر روی پوست. برای پرتره‌نگاری، این نوع پاستل رایج‌ترین است.

1. پاستل سخت (Hard Pastels):

• ویژگی: چسب بیشتری دارند و شکل خود را بهتر حفظ می‌کنند. نوک آن‌ها تیزتر است.
• کاربرد: ایده‌آل برای رسم خطوط اولیه، جزئیات دقیق مانند موها، ابروها و خطوط تیز صورت، و ایجاد بافت‌های ظریف.

۲. ابزارهای مورد نیاز​

• پاک‌کن خمیری (Kneaded Eraser): برای روشن کردن مناطق خاص، جذب پودر اضافه و “کشیدن” نور از زمینهٔ رنگی.
• ترکیب‌کننده‌ها (Blenders): ابزارهایی برای ترکیب نرم رنگ‌ها:
• ترتیلون (Tortillon): قلمی کاغذی و فشرده برای ترکیب جزئیات کوچک.

• انگشتان دست: رایج‌ترین و مؤثرترین ابزار برای ترکیب سریع و وسیع رنگ پوست.
• فیکساتیو (Fixative): اسپری‌ای که برای تثبیت ذرات پاستل بر روی کاغذ استفاده می‌شود تا از ریزش یا لکه شدن جلوگیری کند. باید با احتیاط استفاده شود، زیرا ممکن است رنگ‌ها را کمی تیره کند.

1. لایه‌گذاری (Layering):

• طراحی با پاستل اغلب با ایجاد یک لایهٔ نازک از رنگ‌های پایه آغاز می‌شود. از رنگ‌های سخت برای خطوط اولیه و رنگ‌های نرم برای لایه‌های بعدی و پوشاندن استفاده می‌شود.
• در پرتره، لایه‌های زیرین اغلب شامل سایه‌های گرم یا سردی هستند که به عمق پوست کمک می‌کنند.