مجموعه اشعار انوری ابیوری

[STARLET]

اختصاصی بخش ادبیات انجمن رمان بوک​

 

[آریانا]

خلاصه زندگی انوری ابیوردی:
اوحدالدین انوری ابیوردی یکی از بزرگ‌ترین شاعران قرن ششم هجری در دوره سلجوقیان بود.
او در شهر ابیورد (در خراسان قدیم) به دنیا آمد. از همان جوانی به علوم مختلف مثل ادبیات، ریاضیات، نجوم و فلسفه علاقه داشت و دانش زیادی در این زمینه‌ها پیدا کرد.

 

[آریانا]

انوری در ابتدا زندگی نسبتاً مرفهی داشت، اما بعدها دارایی‌اش را از دست داد و وارد دربارها شد و بیشتر به عنوان شاعر درباری زندگی کرد.
او بیشتر به خاطر قصیده‌های قوی، زبان فصیح و گاهی طنز تلخش شناخته می‌شود. شعرهایش هم علمی است، هم اجتماعی و هم گاهی انتقادی.
در اواخر عمرش مدتی به انزوا و گوشه‌گیری روی آورد و گفته می‌شود در بلخ درگذشت.
در یک جمله:
انوری را یکی از استادان بزرگ قصیده‌سرایی فارسی می‌دانند که شعرش هم قدرت علمی دارد هم ظرافت ادبی.

 

[آریانا]

اگر محوّلِ حالِ جهانیان نه قضاست
چرا مجاریِ احوال برخلافِ رضاست
هزار نقش برآرد زمانه و نبود
یکی چنان‌که در آیینهٔ تصور ماست​

 

[آریانا]

آلوده‌منّتِ کسان کم شو
تا یک‌شبه در وثاقِ تو نان است​

 

[آریانا]

از چرخ که کامی به مرادم ننهاد
وز بخت که بندی ز امیدم نگشاد​

 

[آریانا]

جهان سر به سر عبرت و پند است و بس
چه بر تخت شاهی، چه بر خاک و خس​

 

[آریانا]

کارها گر به بخت باشد و روز
چند کوشی به رنج و محنت و سوز​

 

[آریانا]

نه هر که چهره برافروخت دلبری داند
نه هر که آینه سازد سکندری داند​