اما نیل سایمون تعریف دیگری از این اتفاق دارد: «بعضی در موردِ خشکیدنِ چشمهی الهامِ نویسنده برداشتِ نادرستی دارند. تصور میکنند در این مواقع هیچچیز به فکرتان نمیرسد. درحالیکه صدها چیز به فکرتان میرسد؛ فقط هیچکدامشان را دوست ندارید. آن چیزی را هم که دوست دارید بِهِش اطمینان ندارید.»*