گردشگری داخلی دریاچه ارومیه

[ROKH]

در قلب شمال غرب ایران، میان دو استان آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی، پهنه‌ای آبی گسترده است که روزگاری آن را ۲۵مین دریاچه بزرگ جهان می‌شمردند. این‌جا دریاچه ارومیه است؛ بزرگ‌ترین دریاچه داخلی ایران، بزرگ‌ترین دریاچه آب شور خاورمیانه و ششمین دریاچه بزرگ آب شور جهان.

 

[ROKH]

میلیون‌ها سال پیش، دریاچه ارومیه بخشی از دریای باستانی پاراتتیس بود. آب شور آن از رودخانه‌هایی چون زرینه‌رود، سیمینه‌رود، تلخه‌رود، گادر، باراندوز، شهرچای، نازلو و زولا تغذیه می‌شد.
مساحتش در سال ۱۳۷۷ به حدود ۶۰۰۰ کیلومتر مربع می‌رسید؛ آن‌قدر وسیع که مثل دریایی آرام در دل فلات ایران می‌درخشید.

 

[ROKH]

در دل دریاچه، جزایری چون کبودان (قویون‌داغی)، اشک‌داغی، آرزو و اسپیر، میزبان پرندگان مهاجر و حیات وحش ارزشمند بودند. این جزایر برای طبیعت‌دوستان مثل مرواریدهای پراکنده در یک صدف آبی بودند.

 

[ROKH]

اما امروز، این نگین فیروزه‌ای حال خوشی ندارد. طبق گفته‌های مسئولان محیط زیست، در دو دهه گذشته، هر سال به طور میانگین ۴۰ سانتی‌متر از ارتفاع آبش کم شده و حالا ۹۵ درصدش خشک شده‌است. آن آبی بی‌انتها، جای خود را به پهنه‌های نمکی و خاطرات سپرده‌است.

 

[ROKH]

اگر هنوز به دیدنش بروید… .

غروب خورشید بر ساحل نمک‌پوش، انعکاس رنگ‌های نارنجی و صورتی در آسمان و سکوتی که گویی از اعماق تاریخ آمده… حتی امروز هم دریاچه ارومیه حرف‌های زیادی برای گفتن دارد.