آموزشی ساختار ژانر تراژدی چگونه است؟

[-pariya-]

تراژدی یکی از اشکال نمایش است که ریشه در آداب مذهبی یونان باستان دارد. تراژدی، به وسیله تسپیسِ ایکاریایی معرفی شد و نام خود را از تروگوس یعنی بز، و اویدیا یعنی سرود گرفته‌است.

 

[-pariya-]

تراژدی بر عکس کمدی نزاع بین خدا و یا شاهان و شاهزادگان است. تم چیره در این طور نمایشی تقدیر و ناتوانی انسان در برابر ارادهٔ خدایان است. پایان تراژدی کلاسیک به مرگ قهرمان یا پایان ناخوشایند دیگری پایان می پذیرد.

 

[-pariya-]

از دیدگاه ارسطو منظور تراژدی به وجود آمدن ترس و ترحم یا به صورت دیگر تزکیه و تخلیص در تماشاگر است و از دیدگاه شوپنهاور تراژدی، نمایش یک بدبختی بزرگ است. تراژدی پیروی است از واقعه‌ای جدی، کامل و با اندازه مشخص که به عمل و نه روایت و به زبانی ارزشمند ترس و مهربانی را ایجاد کند و باعث تزکیه نفس یا به زبان یونانی کاتارسیس گردد.

 

[-pariya-]

تراژدی چیست؟
تراژدی حادثه نابودی و واقعه ای که پایانش پیشامد دشوار است. گرفته شده از «تراگوئیدیا »ی یونانی است ، و آن اشعار حزن انگیزی است که به صورت کلی اصل داستان آن بر افسانه ها، یا اتفاقات تاریخی قرار دارد

 

[-pariya-]

قهرمانان داستان های ذکر شده از افراد معروف و مشهور انتخاب می شوند و حادثه مهمی خلق می شود که آن حادثه گرفته شده از این که عشقی یا جنگی باشد بیشتر دارای نتایج تاثرانگیز و دردناکی است و صحنه های داستان به صورتی طراحی می شود که انعکاس بدبختی ها و رنج های آن روح خواننده را به شدت منقلب می سازد.

 

[-pariya-]

داستانهای حزن انگیز و غمزا. تراژدی اول توسط مردم یونان بعد از حماسه سرائی و اشعار غنایی بوجود آمد، و مطمئنا می توان گفت که تراژدی در دوران جنگهای مدیک وسعت پیدا کرد و در قرن پنجم ق.م. عالیترین آثار آن به وجود آمد و بعد در قرن چهارم ق.م. دوره نابودی و تباهی آن در یونان آغاز گردید.

 

[-pariya-]

اساسا تراژدی از مراسم مذهبی دیونیسوس ( ذینوسس ) به وجود آمد، چون نیایش و پرستش خدا در این مذهب به گونه ای بود که مطالب و روش های تازه و جالبی در اشعار غنائی وارد می شد که ازآن جمله است ستایش و تحریک احساسات و تناوب در ناله ها و آوازهای نشاط آور.

 

[-pariya-]

همین طور نیایش در این مذهب با بیان حالات عاطفی و توسط حرکات چهره و اندام صورت می گرفت. مراجعه به اسخیلوس در همین لغت نامه شود. تراژدی روم عمر زیادی نداشت و در پایان قرن سوم ق.م. درخششی کرد و خاموش شد. سپس در دوره رنسانس تراژدی در فرانسه و آلمان و ایتالیا و اسپانیا و انگلستان بار دیگر وارد میدان هنر شد و آثار درخشانی ایجاد شد.

 

[-pariya-]

ساختار تراژدی چگونه است؟
- پرولوگ یا پیش‌درآمد: پیش‌پرده‌ای کوتاه با دادن اطلاعاتی از اتفافات آینده.

- پارودو یا مقدمه: چنانچه پیش در آمد نباشد، نمایش‌نامه با پارودو شروع می‌گردد. بودن هم سرایان و تعریفی که درمورد اتفاقات پیش رو می‌ کنند و فضا را برای وارد شدن شخصیت آماده می‌کنند.

 

[-pariya-]

- اپیزود یا طرح داستانی: نخستین ورود شخصیت‌های اصلی به صحنه و شروع اتفاقات نمایش‌نامه و پیش رفتن داستان.

- استاسیما یا آوازهای دسته‌جمعی هم سرایان: اپیزودها را از یکدیگر جدا می‌کنند و به هم سرایان اجازه می‌دهند تا به تحلیل اتفاقات بپردازند.

- اکسُدوس یا فرود یا نتیجه: به آخر رسیدن ماجراها و خارج شدن شخصیت‌ها و هم سرایان از صحنه.