زندگینامه
الهام یعقوبیان در شهر تهران چشم به جهان گشود. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدرسه اتفاق گذراند، سپس در سال ۱۳۷۳ از دانشگاه آزاد تهران، در رشته ترجمه زبان انگلیسی فارغالتحصیل شد.
الهام استعداد و علاقه خود به ادبیات و نوشتن را در دوران دبیرستان، با نوشتن مطالب ادبی و داستانهای کوتاه، در قالب انشاء به نمایش گذاشت. شانزده سال بیش نداشت که اولین کتاب خود را با نام «دریای خاموش، در باور عدهای از صاحب نظران و منتقدین ادبی، او به عنوان یکی از اولین رمان نویسان زن یهودی در ایران محسوب میشود.
دو سال بعد از اولین نشر کتابش در تابستان ۱۳۶۹، دومین اثر خود را تحت عنوان «تند باد سرنوشت»، به رشته تحریر درآورد. استقبال خوانندگان از این اثر به حدی بود که طی مدت کوتاهی باعث گردید که الهام بتواند چهارمین ویرایش آنرا به زیر چاپ ببرد. الهام یعقوبیان در اوایل دهه ۱۳۷۰ خورشیدی به عضویت انجمن کلیمیان تهران درآمد و پس از مدتی در بخش فرهنگی به فعالیت پرداخت. انجمن کلیمیان، هنگام تشکیل شورای نویسندگان در جهت انتشار مجلهای برای جامعه کلیمی، از الهام دعوت نمود تا به عنوان یکی از همکاران و بنیانگذاران نشریه بینا (ارگان انجمن کلیمیان تهران)، با ارائه مقالات ادبی و اجتماعی در این گروه همکاری نماید. وی از زمان تأسیس نشریه تا هنگام خروجش از ایران به عنوان یکی از سردبیران نشریه بینا همکاری داشت. ضمن آنکه در همین راستا با چندین نشریه داخلی دیگر، با ارائه مقالات همکاری مینمود. الهام در سال ۱۳۷۸ خورشیدی سومین اثر خود را تحت عنوان «اشک شمع» به زیر چاپ برد. وی در رمان اشک شمع، همچون دیگر آثارش در قالب داستانی جذاب و پر احساس به شکاف دغدغههای خانوادگی و مشکلات اجتماعی نسل جوان، جامعه امروز ایران پرداخت و نیز برخی از رسوم نادرست اجتماعی و نداشتن حقوق اولیه زنان و معضلات طلاق را به نقد کشید.