ســؤالمون ایــن بــود:👇🏻👇🏻👇🏻
‹‹اگه شخصیت داستان غیرانسان باشه اون وقت باید به چه چیزهایی بپردازیم؟!››
برای مثال، اگر شخصیت داستانم کتابی توی قفسه باشه که قابلیت حرکت نداشته باشه، من فقط میتونم از چیستیاش بنویسم
(✍🏻📚
وقتی میخوام دربارهی ظاهرش بنویسم میتونم دربارهی رنگ؛اندازه؛نویی و کهنگی؛جنس ورقهها و... بنویسم!
و اینکه قبلاً دست چه کسایی بوده؛چه کسایی رو ملاقات کرده؛اونا چطور باهاش رفتار کردند؛به چه جاهایی برده شده و...
این شئ چون قابلیت حرکت نداره احساسات عمیقی هم نداره؛ مثلاً وقتی کتاب عصبانیه من فقط میتونم بنویسم ‹کتاب عصبانی شد› واکنش دیگهای نمیتونه داشته باشه مثلاً ضربه بزنه یا پرخاش کنه.
پس چون حرکتی نداره احساساتش عمیق و واکنشی نیست یا بهتره بگیم احساساتش مثل انسانها عمق و لایه نداره!!
📌حالا اگر شئای باشه که بهش قابلیت حرکت دادم و بهش جان بخشیدم اون وقت داستانم وارد داستان کودکانه میشه!!
مثلاً عروسکی که حرکت میکنه.
اما اگه بخوام این داستان رو برای بزرگسال بنویسم😁✍🏻
باید به دو مورد مهم توجه داشته باشم:))
¹•باید اون شئ رو نماد یک چیز قرار بدم.
²•باید به شئ یک سری صفات انسانی ببخشم، مثلاً خشم، شادی، دلتنگی و ... تا بتونه روی احساسات مخاطب تأثیرگذار باشه.
📍برای مثــال:
برای شخصیت غیر انسانی‹ماهی سیاه کوچولو› نوشتهی صمد بهرنگی رو در نظر بگیریم که هم کودکان میتونن بخونن و هم بزرگسالان!!😍✌️🏻
چون ماهی سیاه هم نماد یک مبارزه و هم بهش صفات انسانی داده شده
