حقوق کتاب قانون آیین دادرسی-دعوای عمومی و دعوای خصوصی

[Sanai_paiiz]

ماده۸- محکومیت به کیفر فقط ناشی از ارتکاب جرم است و جرم که دارای جنبه الهی است، می‌تواند دو حیثیت داشته باشد:

الف_حیثیت عمومی از جهت دست درازی به حدود و مقررات الهی یا تعدی به حقوق جامعه و اخلال در نظم عمومی

ب_حیثیت خصوصی از جهت تعدی به حقوق شخص یا اشخاص معین

 

[Sanai_paiiz]

ماده۹- ارتکاب جرم می‌تواند موجب طرح دو دعوی شود:

الف_دعوای عمومی برای حفظ حدود و مقررات الهی یا حقوق جامعه و نظم عمومی

ب_دعوای خصوصی برای مطالبه ضرر و زیان ناشی از جرم و یا مطالبه کیفرهایی که به موجب قانون حق خصوصی بزه دیده است مانند حد قذف و قصاص

 

[Sanai_paiiz]

ماده۱۰- بزه دیده شخصی است که از وقوع جرم متحمل ضرر و زیان می‌گردد و چنان‌چه تعقیب مرتکب را درخواست کند، شاکی و هرگاه جبران ضرر و زیان وارده را مطالبه کند، مدعی خصوصی نامیده می‌شود.

 

[Sanai_paiiz]

ماده۱۱- تعقیب متهم و اقامه دعوی از جهت حیثیت عمومی برعهده دادستان و اقامه دعوی و درخواست تعقیب متهم از جهت حیثیت خصوصی با شاکی یا مدعی خصوصی است.

 

[Sanai_paiiz]

ماده۱۲- تعقیب متهم در جرایم قابل گذشت، فقط با شکایت شاکی شروع و در صورت گذشت او موقوف می‌شود.
تبصره- تعیین جرایم قابل گذشت به موجب قانون است.