آموزشی آفرینش کیهان

[-pariya-]

با اطمینان کافی، پس‌ماندهای سرد شده‌‌ی آن گلوله‌ی آتشین، در سال ۱۹۶۵ توسط آرنو پنزیاس[۴] و رابرت ویلسون[۵] کشف شد و «تشعشع پس زمینه‌ی ریز موج کیهانی»[۶] نامیده شد. نه فقط آن را، بلکه ترکیب شیمیایی مورد انتظار برای ماده‌ی پیداشده از مه‌بانگ را نیز می‌توان محاسبه کرد.

 

[-pariya-]

این ماده باید عمدتا از دو نوع از سبک‌ترین عناصر یعنی هیدروژن و هلیوم، به نسبت جرمیِ سه به یک و عناصر دیگری به میزان کم، تشکیل شده باشد. در واقع اثبات می‌شود

 

[-pariya-]

که این همان ترکیب گاز میان‌ستاره‌ای[۷] است؛ ماده‌ی خامی که ستاره‌ها بعدا از آن شکل گرفتند. با وجود این شواهد تایید کننده، امروز افراد اندکی در درستیِ نظریه مه‌بانگ تردید دارند.