عنوان فقط یک نام برای پیدا کردن رمان نیست.
هر رمان یک هویت دارد؛ مجموعه‌ای از فضا، شخصیت‌ها، مسئله، مضمون، لحن و جهان داستان.
عنوان باید بتواند دست‌کم با بخشی از این هویت ارتباط برقرار کند.
برای همین، منتقد قبل از قضاوت عنوان باید از خودش بپرسد:
اگر نام رمان را جدا از متن ببینیم، چه هویتی از آن دریافت می‌کنیم؟
آیا این هویت با چیزی که رمان واقعاً ارائه می‌دهد هماهنگ است؟
مثلاً عنوانی بسیار شاعرانه برای رمانی کاملاً خشن و واقع‌گرا، ممکن است انتظار متفاوتی ایجاد کند.
البته این تفاوت همیشه ایراد نیست.
ممکن است نویسنده عمداً از تضاد استفاده کرده باشد.
پس کار منتقد پیدا کردن «هماهنگی ساده» نیست.
باید تشخیص دهد:
رابطه‌ی عنوان با هویت رمان آگاهانه ساخته شده یا اتفاقی به وجود آمده‌است؟
عنوان موفق لزوماً خلاصه‌ی رمان نیست.
گاهی فقط یک تکه از هویت اثر را انتخاب می‌کند و همان را نماینده‌ی کل اثر می‌سازد.
