وقتی خواننده عنوان رمان را می‌بیند، هنوز داستان را نخوانده است، اما ممکن است از همان عنوان، حدس بزند با چه نوع اثری روبه‌رو خواهد شد.
عنوان «آخرین پرونده» احتمالاً فضای معمایی یا پلیسی را تداعی می‌کند.
عنوان «قصه‌ی یک تابستان» ممکن است فضای اجتماعی، خانوادگی یا عاشقانه ایجاد کند.
این برداشت اولیه همان چیزی است که منتقد باید بررسی کند.
در مرحله‌ی اول از خودمان بپرسیم:
عنوان چه ژانری را به ذهن من نزدیک می‌کند؟
سپس ژانرهای اعلام‌شده‌ی رمان را بررسی کنیم.
اگر این دو با هم هماهنگ باشند، عنوان توانسته یکی از نخستین نشانه‌های ژانری اثر را به مخاطب منتقل کند.
اما اگر هماهنگ نباشند، هنوز نمی‌توانیم بگوییم عنوان اشتباه است.
ممکن است نویسنده عمداً از عنوانی استفاده کرده باشد که با انتظار معمول مخاطب فاصله دارد.
بنابراین اولین اصل:
عنوان را با ژانر مقایسه کن، اما اختلاف میان آن‌ها را فوراً ضعف تلقی نکن.
