هر گونه تشویق و ترغیب اعضا به متشنج کردن انجمن و اطلاع ندادن، بدون تذکر = حذف نام کاربری
از کاربران خواستاریم زین پس، از فرستادن هر گونه فایل با حجم بیش از 10MB خودداری کرده و در صورتی که فایلهایی بیش از این حجم را قبلا ارسال کردهاند حذف کنند.
You are using an out of date browser. It may not display this or other websites correctly. You should upgrade or use an alternative browser.
از عقل نگر تا نبرد نام دلت
تا غم نخورد به کام و ناکام دلت
بر جهل مگر بگیرد آرام دلت
کز جهل به خرمی کشد کام دلت
شاعر به اهمیت عقل و دانش در زندگی اشاره میکند و هشدار میدهد که نادانی و جهل میتواند آرامش و خوشی دل را از بین ببرد. دل و جان انسان تنها با خرد و بصیرت میتواند از غم و ناکامی محفوظ بماند.
ای دل چو به تو چشم تو بهتر نگرد
ترسم که ترا چو شمع چشمت بخورد
از دیده بر آتش تو ریزم آبی
تا از تو بلای چشم من در گذرد
شاعر نگرانی دل خود و آسیب نگاه معشوق را بیان میکند و با استعارهٔ شمع و آب، میگوید که دل و چشمش در معرض خطر و سوختن است و او میخواهد با تدبیر و مراقبت، این آسیب را کم کند
چون است که عشق اول از تن خیزد
زو بر دل و تن هزار شیون خیزد
آری بخورد زنگ همی آهن را
هر چند که زنگ هم ز آهن خیزد
شاعر با تشبیه به زنگ و آهن، توضیح میدهد که عشق چگونه از بدن و جسم آغاز میشود و بر دل و جان اثر عمیق میگذارد، حتی باعث شور، غم یا شوق شدید میشود. منشأ جسمانی عشق و تأثیر روحانی آن، همانند رابطهٔ زنگ و آهن، به هم پیوسته و درهم است
یارب تو کنی عید که گرداند عید
بر بوالفرج رونی منصور سعید
تا راحت و محنت است وعد است و وعید
منصور سعید باد منصور سعید
شاعر با احترام و ستایش، برای بوالفرج رونی دعای خوشبختی و پیروزی میکند و آرزو میکند که همواره خوشی و نعمت همراه او باشد، و دشمنانش در برابر او ناتوان باشند.
مسکین تن بی خواب مرا تاب نماند
خواب از بر من به تیر پرتاب نماند
چون گرد من از سرشگ پایاب نماند
نشگفت گرم به آب در خواب نماند
شاعر با تصویرهای ظریف، ناتوانی و بیخوابی خود را نشان میدهد؛ بدنش از رنج و دلش از غم خسته است و هیچ آرامشی، حتی خواب، به او نمیرسد. تصاویر “تیر” و “گرد روی آب” شدت اضطراب و ناتوانی عاشق را ملموستر میکنند.
ای جوی فراق در تو پایاب نماند
با موج تو کشتی مرا تاب نماند
ای کعبه وصل بی توام خواب نماند
خرسندیم از تو جز به محراب نماند
شاعر با تصاویر عاشقانه، درد فراق و نیاز شدید به معشوق را نشان میدهد. جدایی مثل جوی خروشان و امواج ناپایدار زندگی او را به تلاطم میاندازد، و آرامش و رضایت دلش تنها در حضور و عشق معشوق است، همانند عبادت و حضور در محراب.
