پزشکی انواع بواسیر و درمان آنها

[Ramina.p]

انواع بواسیر و بهترین راههای درمان بواسیر
همورئید 4 درجه دارد:
درجه1: از مخرج خارج نمی شود و تنها علامتش دفع خون قرمز می باشد.
درجه2: از مخرج خارج می شود ولی خود به خود جا می رود.
درجه3: از مخرج خارج می شود ولی خود به خود جا نمی رود بلکه با دست جا می رود.
درجه4: همیشه در خارج مخرج است و جا نمی رود.

 

[Ramina.p]

 

[Ramina.p]

درمان دارویی: درجه 1و2 با افزودن فیبر غذایی و ملین و پرهیز از زور زدن طی 45 روز درمان می شود
بستن با کش لاستیکی: برای خونریزی مقاوم به درمان دارویی در نوع درجه 1و2و گاهی درجه 3 موثر است.
اشعه درمانی( فتوکواکولاسیون یا لیزر درمانی): برای هموروئید درجه 1و2 کوچک مناسب است در مطب قابل انجام است.
Direct Carrent: کواکولاسیون سبب ایجاد اسکار در هموروئید شده ومانع بیرون زدگی آن می شود و برای هموروئید درجه 1 و 2 و گاهی 3 مفید است و در مطب بطور سرپایی قابل استفاده است.
کرایوسر جری: نسج همورئید توسط n2 یا co2 منجمد و کواکوله (منعقد) می شود
اسکلروتراپی: برای بواسیر درجه 1و2 و گاهی درجه3 نتایج عالی دارد و با تزریق مواد اسکلروزان و بطور سرپایی در مطب انجام می شود.

 

[Ramina.p]

جراحی: برای نوع درجه 3و4 و با روش استاندارد یا لیزری انجام می شود
شقاق: flssur سبب دفع دردناک متناوب و گاهی خونریزی می شود. در موارد حاد و باآب گرم و ملین درمان می شود ولی در موارد مزمن و عود شونده عمل جراحی اسفتکتروتومی بدون دست زدن به زخم به روش استاندارد و یا لیزر و به طور سرپایی ضرورت دارد.
فیستول: دفع طولانی مدت چرک از یک سوراخ در اطراف مخرج است و تنها درمان آن جراحی لیزری یا استاندارد و به صورت سرپایی است.
مینوس پیلوئیدال(کیست مویی): دفع طولانی مدت چرک از روی استخوان خاجی است و تنها درمان آن جراحی استاندارد یا لیزری وبه صورت سرپایی است و زخم حاصل بازگذاشته می شود.

 

[Ramina.p]

فیستول مخرج
تخلیه دمل( آبسه) مخرج باعث بهبود تقریبا 50% بیماران می شود. 50% دیگر دچار فیستول می شوند. علامت اصلی آن ترشح چرکی طولانی مدت از یک سوراخ و گاهی چند سوراخ از اطراف مخرج می باشد.
بنا به تعریف یک فیستول باید حداقل 2 دهانه داشته باشد که بوسیله یک مجرای توخالی به یکدیگر متصل می شوند.
اغلب فیستول های مخرج از غدد مترشح بلغم(muccos) مستقر در کانال مخرج منشا می گیرند. این غدد ابتدا عفونی می شوند و سپس عفونت به آبسه منجر می شود و زمانیکه آبسه باز یا پاره شود فیستول پدید می آید که ممکن است زیر پوستی- زیر مخاطی- داخل عضلانی و یا زیر عضلانی باشد.
و نیز فیستول می تواند قدامی یا خلفی و یا منفرد یا مرکب یا نعل اسبی باشد.

 

[Ramina.p]

علائم:
شکایت اصلی معمولا ترشح مداوم یا متناوب است. معمولا سابقه آبسه عود کننده که خودبخود یا با جراحی تخلیه شده است وجود دارد گاهی یک برجستگی که از آن چرک خارج می شود یا بهبود یافته دیده می شود. مجرای فیستول مانند ریسمانی لمس می شود و مسیر آن در مجاورت اسفنکتر و سوراخ اولیه قابل لمس است. فیستول هایی که به مدت طولانی عفونی و بدون درمان مانده اند می توانند سبب عفونت های منتشر بشوند. سرطان(کارسینوم) در فیستول هایی مزمن و درمان نشده درموارد زیادی گزارش شده است و درمان موثر فیستول در واقع پیشگیری از این واقعه است.

 

[Ramina.p]

درمان:
درمان جراحی(فیستولوتومی) معمولا تنها درمان موثر است و جهت انجام آن سوراخ خارجی و داخلی(اولیه) باعبور پروب (میله فلزی نازک و قابل انعطاف و نرم) و با استفاده از آب اکسیژنه و بلدومتیلن رقیق باید پیدا شوند و مجرا یا مجاری فیستول باید بطور کامل مشخص شوند و مجرا در تمامی طول آن بازunroffed شود بطوریکه فیستول به شکل یک زخم باز درآید و باید مطمئن شد که زخم حاصل از عمق به سطح ترمیم می شود.
اگر فیستول عمیق است و هر دو اسفنکتر مخرج درگیر هستند عمل چند مرحله ای ضرورت دارد ودر اینها ابتدا ستون گذاشته می شود. اگر تا 30% سیستم اسفنکتری در فیستول درگیر شده باشند اول ستون گذاشته می شود. ولی اگر فیستول کمتر از 30% سیستم اسفنکتری را درگیر کرده باشد بدون خطر بی اختیاری و با عمل جراحی فیستولوتومی (لیزری یا استاندارد) درمان می شوند . فیستول های پیچیده با مسیرهای متعدد ممکن است به اقدامات متعددی نیاز داشته باشند. و در اینها استفاده از درن و ستون مفیداست در فیستول های بالاتر از flap مخاطی استفاده می شود از چسب فیبرینfilbringlu برای پر کردن مسیر فیستول های پیچیده استفاده می شود.
کیست و سینوس و آبسه پیلوئیدال
پیلوئیدال ترکیبی از لغت لاتین PILO (به معنی مو) و NIDUS (به معنی کلاف) است.
کیست پیلوئیدال: به صورت توده نرم متحرک با سابقه طولانی در ناحیه دنبالچه یا خاجی است.

 

[Ramina.p]

سینوس پیلوئیدال: ترشح چرکی پرسابقه و گاهی توام با خون( چرک و خون) از دنباله یا خاجی است.
آبسه پیلوئیدال: تورم سفت و دردناک اخیرا رشد کرده در ناحیه انتهای ستون فقرات یا ناحیه دنبالچه یا خاجی و بالای چین بین سرینیINTERGLUTEAL CLEDT است.
در مورد مادرزادی یا اکتسابی بودن بیماری پیلوئیدال اختلاف نظر وجود دارد ولی مورل اصلی را دارد خاصه اینکه این بیماران اغلب پرمو هستند و ندرتا در بیماران کم مو ایجاد می شود.
تصور می شود که شکاف بین سرینی مکشی را ایجاد می کند و وقتی که بیمار می نشیند باعث کشیده شدن مو به داخل فرورفتگی خط وسط ناحیه بین سرینی می شود. این موها به سمت داخل رشد کرده و سپس عفونی شده و بصورت یک آبسه ظاهر می شود و پس از برطرف شدن و خروج ترشحات چرکی عود شایعه است.

 

[Ramina.p]

این بیماری اغلب برای اولین بار در دوران بلوغ و هنگامی که رشد مو و فعالیت غدد چربی افزایش می یابد بروز می کند. فرورفتگی در خط وسط و خلف مخرج که در اطفال دلیل می شود به ندرت زمینه پیلوئیدال می باشد.

 

[Ramina.p]

علائم:
پیلوئیدال معمولا تازمانی که دچار عفونت نشده است بی علامت است. فرایند التهاب وعفونت به آبسه منجر می شود و به تخلیه آن( خود به خود یا به طریق جراحی) منجر می شود پس از تخلیه گاهی ترشح چرکی به طور کامل متوقف می شود ولی اغلب ترشح چرکی از دهانه سینوسهای منفرد یا متعدد و بطور متناوب ادامه می یابد.
در معاینه سوراخ های منفرد یا متعدد در خط وسط یا بصورت پراکنده در پوست ناحیه خاجی و دنبالچه دیده می شود اغلب موهایی که از سوراخ ها خارج می شوند قابل رویت هستند گاهی می توان یک پروب(میله فلزی باریک نرم منعطف) را وارد سینوسها کرد عفونت پیلوئیدال درمان نشده گاهی باعث سینوس های مترشح متعدد وگاهی با عمق زیاد می شود تغییرات بد خیمی به ندرت در پیلوئیدال گزارش شده است.