مشاعره اَشعار شهریار:)

[خانمِ ستایش]

چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی
چه شد که شیوه بیگانگی رها کردی
به قهر رفتن و جور و جفا شعار تو بود
چه شد که بر سر مهر آمدی وفا کردی

 

[.AiKa.]

.
‌تو كه آتشكده‌ی عشق و محبت بودی
چه بلا رفت كه خاكستر خاموش شدی

- شهریار

 

[Raaz67]

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان و دگران وای به حال دگران

 

[.AiKa.]

کنون که راز دل ما ز پرده بیرون شد
بزن که در دل این پرده راز می‌گویی

- شهریار

 

[.AiKa.]

با صد هزار زخم‌زبان زنده‌ام هنوز ...
گردون گمان نداشت به این سخت‌جانی‌ام

- شهریار

 

[.AiKa.]

خبر از حاصل عمرم نشد آوخ که گذشت
اینهمه عمر به بی‌حاصلی و بی‌خبری ...

- شهریار

 

[.AiKa.]

تو اگر به هر نگاهی ببری هزارها دل
نرسد بدان نگارا که دلی نگاه داری...

- شهریار

 

[.AiKa.]

من به یُمنِ قدم مهر تو ای کوکب دل
آسمان دلِ خود وصله به دلدار زدم...

- شهریار

 

[.AiKa.]

عمر ما را مهلت امروز و فردای تو نیست
من که یک امروز مهمان توام، فردا چرا؟

- شهریار

 

[.AiKa.]

تو از آنِ دگری رو که مرا یادِ تو بس
خود تو دانی که من از کانِ جهانی دگرم

- شهریار