او با بررسی مغز آلبرت اینشتین، دریافت که بخشهایی از مغز او که مربوط به پردازش اطلاعات و حافظه بودند، سلولهای گلیال بیشتری داشتند؛ سلولهایی که تا آن زمان کمتر مورد توجه قرار گرفته بودند. دیاموند با شخصیت پرانرژی، کنجکاو و بسیار الهامبخش خود، نهتنها در آزمایشگاه بلکه در کلاسهای درس نیز تأثیر عمیقی بر دانشجویان گذاشت. او معتقد بود که عشق، تحریک ذهنی و تغذیه مناسب سه عامل کلیدی برای رشد مغز هستند.