معرفی دانشگاه هاوارد

[پژواک خاموشی]

ساختار دانشگاهی و دانشکده‌ها
هاروارد یک دانشگاه پژوهشی بزرگ است که از بخش‌های مختلفی تشکیل شده است:

دانشکده‌های اصلی کارشناسی (Undergraduate):
کالج هاروارد (Harvard College): بخش اصلی آموزش در مقطع کارشناسی است و تمرکز زیادی بر یک آموزش لیبرال آرتس (هنرهای آزاد) قوی دارد که دانشجو را در معرض طیف وسیعی از دروس قرار می‌دهد.

 

[پژواک خاموشی]

دانشکده‌های تحصیلات تکمیلی و حرفه‌ای (Graduate and Professional Schools): این بخش‌ها شهرت جهانی دارند و شامل موارد زیر هستند:
دانشکده پزشکی هاروارد (Harvard Medical School): یکی از برترین مدارس پزشکی جهان.
دانشکده حقوق هاروارد (Harvard Law School): به طور مداوم به عنوان بهترین دانشکده حقوق در آمریکا رتبه‌بندی می‌شود.
مدرسه بازرگانی هاروارد (Harvard Business School - HBS): پیشرو در زمینه آموزش مدیریت و کسب و کار.
دانشکده کندی (Harvard Kennedy School): متمرکز بر سیاست عمومی و رهبری.

 

[پژواک خاموشی]

منابع و امکانات تحقیقاتی
هاروارد دارای یکی از بزرگترین منابع مالی (Endowment) در بین دانشگاه‌های جهان است که به آن اجازه می‌دهد در زیرساخت‌ها و استخدام بهترین اساتید سرمایه‌گذاری کند.

کتابخانه‌ها: سیستم کتابخانه هاروارد بزرگترین مجموعه دانشگاهی در جهان است و شامل بیش از ۲۰ میلیون جلد کتاب، نسخه خطی و منابع دیجیتال است.
مراکز تحقیقاتی: این دانشگاه میزبان تعداد بی‌شماری از مراکز تحقیقاتی پیشرو در حوزه‌های مختلف، از علوم کامپیوتر گرفته تا اخلاق پزشکی، است.

 

[پژواک خاموشی]

زندگی دانشجویی و فرهنگ
زندگی در هاروارد به شدت رقابتی و در عین حال غنی از نظر فرهنگی است:

سیستم خوابگاه‌ها (Houses): پس از سال اول، دانشجویان کارشناسی به یکی از ۱۲ سیستم “House” خود منتقل می‌شوند که شبیه به یک اجتماع کوچک دانشگاهی درون دانشگاه بزرگتر عمل می‌کند و شامل محل اقامت، سالن غذاخوری، و منابع آموزشی اختصاصی است.
فعالیت‌های فوق برنامه: هزاران سازمان و کلوپ دانشجویی فعال وجود دارد، از نشریات دانشگاهی مانند The Harvard Crimson گرفته تا تیم‌های ورزشی (که در لیگ برتر NCAA رقابت می‌کنند) و گروه‌های هنری.

 

[پژواک خاموشی]

فرآیند پذیرش
پذیرش در هاروارد فوق‌العاده رقابتی است. دانشگاه از یک رویکرد “پذیرش جامع” (Holistic Review) استفاده می‌کند، به این معنی که فقط نمرات و آزمون‌های استاندارد (مانند SAT/ACT) مهم نیستند، بلکه موارد زیر نیز به شدت مورد توجه قرار می‌گیرند:

دستاوردهای استثنایی در فعالیت‌های فوق برنامه.
کیفیت مقالات شخصی (Essays).
توصیه‌نامه‌های قوی از معلمان.
تأثیر بالقوه دانشجو بر جامعه دانشگاه و جهان پس از فارغ‌التحصیلی.