دلنوشته دلنوشته { آن سوی رویا } | اثر رویا کاربر انجمن رمان بوک

[رویــــآ]

عنوان: آن سوی رویا
نام نویسنده: رویا
ژانر: فلسفی
╎رصدخانه‌ی ادبی یکم╎
مقدمه:
هر انسانی در ژرفای روح خویش، پنجره‌ای رو به جهانی دارد که چشم، توان دیدنش را ندارد. نام آن جهان را بعضی «امید» گذاشته‌اند، بعضی «ایمان» و بعضی «رویا».
شاید زندگی، چیزی جز جسارت گشودن همان پنجره نباشد؛ پنجره‌ای که آن‌سوی آن، روشناییست که همیشه یک قدم به انسان نزدیک‌تر است.

 

[آریانا]

بسمه تعالی

عرض ادب و احترام خدمت دلنویس عزیز و ضمن تشکر بابت انتخاب "رمان بوک" برای انتشار آثار ارزشمندتان.
حتما پیش از آغاز نوشتن، تاپیک زیر را مطالعه کنید تا دچار مشکل نشوید:
[قوانین تایپ دلنوشته کاربران]

پس از بیست پست، در تاپیک زیر درخواست نقد شورا دهید:
[تاپیک جامع درخواست نقد دلنوشته]

بعد از ایجاد تاپیک نقدر شورا برای دلنوشته‌تان، می‌توانید در تاپیک زیر درخواست تگ بدهید:
[درخواست تگ دلنوشته | انجمن رمان‌بوک]

پس از گذاشتن بیست پست از دلنوشته، می‌توانید در تاپیک زیر برای آن درخواست جلد دهید:
[تاپیک جامع درخواست جلد دلنوشته و اشعار]

و انشاءالله پس از به پایان رسیدن دلنوشته‌تان، در تاپیک زیر اعلام کنید:
[اعلام پایان - دلنوشته کاربران]

دلنویسان عزیز، هرگونه سوالی دارید؛ می‌توانید در اینجا مطرح کنید:
[سوالات و مشکلات دلنویسان]

با آرزوی موفقیت برای شما،
[تیم مدیریت تالار ادبیات]​

 

[رویــــآ]

بعضی سفرها، از جاده آغاز نمی‌شوند...
از شکستن یک باور شروع می‌شوند.
از لحظه‌ای که انسان، دیگر نمی‌تواند میان آنچه هست و آنچه باید باشد، صلح برقرار کند.
می‌گویند هر رویا، روزی به پایان می‌رسد.
اما؛ هیچ‌ک.س نگفت گاهی، پایان یک رویا، آغاز جهانی دیگر است.
جهانی که در آن، حقیقت چهره‌ای تازه به خود می‌گیرد و انسان، ناگزیر می‌شود برای یافتن خویش، از میان تاریکی عبور کند.
و این، روایت دختری است که نمی‌دانست گاهی برای رسیدن به روشنایی، باید از دل عمیق‌ترین شب گذشت... .

***

 

[رویــــآ]

گاهی خسته‌ای؛ می‌دانم.
گاهی آن‌قدر تنها و بی‌ک.س که سکوت، تنها هم‌صحبت شب‌هایت می‌شود.
گاهی رویاهایت زیر بار واقعیت خم می‌شوند و دلت از جنگیدن، از ادامه دادن، از دوباره برخاستن خسته می‌شود.
اما انکارش نخواهی کرد...
که هنوز، در عمیق‌ترین گوشه‌ی قلبت، کورسوی کوچکی از امید نفس می‌کشد.
همان نوری که هر بار، آرام و بی‌صدا، دستت را می‌گیرد و از میان تاریکی عبورت می‌دهد.

 

[رویــــآ]

شاید امروز به رویاهایت دورتر از همیشه نگاه کنی؛
شاید میان این همه شکست، رسیدن را ناممکن بدانی.
اما مگر تمام رویاهای بزرگ، از دل همین شب‌های بی‌پناه متولد نشده‌اند؟
به رویاهایت وفادار بمان.
آن‌ها مقصدند! حتی اگر راه، طولانی و پر از خستگی باشد.
روزی خواهد رسید که پشت سرت را نگاه کنی و بفهمی تمام این اشک‌ها، تمام این زمین خوردن‌ها و تمام این تنهایی‌ها، فقط بخشی از مسیر رسیدن به همان رویایی بوده‌اند که روزی تنها جرئت باور کردنش را داشتی.
پس اگرچه خسته‌ای، اگرچه گاهی جهان علیه توست، اما هنوز امید را از قلبت بیرون نکن؛
زیرا تا وقتی رویایی برای رسیدن وجود دارد، دلیلی برای ادامه دادن نیز هست... .