معرفی کتاب روانی

[Nirvana]

نام کتاب: روانی.
نویسنده: رابرت بلاک.
مترجم: شاهپور عظیمی.

فیلم سینمایی روانی ساخته آلفرد هیچکاک بر اساس رمانی به همین نام و نوشته رابرت بلاک ساخته شده است. رمانی که نورمن بیتس شخصیت اصلی آن میانه‌سال و چاق است و در تمام طول رمان با ترفندهایی به خواننده گفته می‌شود که مادر نورمن زنده است. در واقع با خواندن این رمان به تفاوت‌های بنیادین سینما و ادبیات پی می‌بریم. این کتاب هم رمان را در خود دارد و هم فیلم‌نامه آلفرد هیچکاک و تفاوت این دو اثر را به خوبی در خود نشان می‌دهد.

 

[Nirvana]

بریده کتاب:
نورمن حتی برای لحظه‌ای انگار آن صدا را شنید، اما به خاطر آورد که باران و صدای پاهایی که می‌شنید ریتم مشابهی با ضربات استخوان بر طبل داشتند. او تقریباً بی‌آنکه لازم باشد این صدای پا را بشنود، از وجود آن آگاه بود.

 

[Nirvana]

بریده کتاب.
هر وقت مادرش وارد می‌شد به‌راحتی می‌توانست وجود او را تشخیص دهد. حتی لازم نبود سرش را بالا کند و او را ببیند.

 

[Nirvana]

بریده کتاب.
در واقع او سرش را هم بالا نکرد و به‌جای آن وانمود کرد که دارد کتابش را ادامه می‌دهد. مادر در اتاق خودش می‌خوابید و نورمن می‌دانست هر وقت او از خواب بیدار می‌شود چقدر غرغرو و بداخلاق می‌شود.

 

[Nirvana]

بریده کتاب.
برای همین بهترین کار این بود که حرفی نزند و در دلش آرزو کند که مادرش دچار یکی از همان حالت‌های بدش نشده باشد.

«نورمن، می‌دونی ساعت چنده؟»

 

[Nirvana]

بریده کتاب.
او آهی کشید و کتاب را بست. الان دیگر می‌دانست که مادرش دارد شروع می‌کند. همین سؤال نشانهٔ ستیزه‌جویی بود. مادر برای آنکه بیاید اینجا مجبور بود از جلوی ساعت دیواری پدربزرگ رد شود و به‌راحتی می‌توانست ببیند که ساعت چند است.

 

[Nirvana]

بریده کتاب.
با این حال منطقی نبود که قضیه را بزرگ کند. نورمن نگاهی به ساعت مچی‌اش انداخت و سپس تبسمی کرد. «یه‌کمی از پنج گذشته. حواسم به خوندن کتاب بود، واسه همین نفهمیدم که این‌قدر دیر شده...»

 

[Nirvana]

روانیـــــ​