آموزشی سرعت یا تمپو در فن بیان

[SHAHDOKHT]

همیشه در آموزش فن بیان موضوع سرعت یا تمپو از جمله مهمترین موضوعات محسوب میشود. اگر کسی بتواند سرعت یا ریتم مناسب را برای حرف زدن ، گویندگی کردن ، آواز خواندن یا بازیگری کردن به کار ببرد، یکی از مهمترین قواعد در فن بیان را رعایت کرده است.

 

[SHAHDOKHT]

سرعت یا تمپو در فن بیان یعنی چه؟

در گویندگی ، بازیگری ، خوانندگی و به طور کلی فن بیان ، تمپو یا سرعت بیان یعنی: تعداد کلمات (جملات) بیان شده در واحد زمان.

اینکه شما تند تند صحبت بکنید یا به کندی حرف بزنید مربوط به موضوع سرعت یا تمپو در فن بیان میشود.

 

[SHAHDOKHT]

چرا باید سرعت صحبت کردن را تنظیم کنیم؟

یکی از مهارت های مهم در فن بیان استفاده از تکنیک سرعت یا تمپو است.

انتخاب سرعت صحبت کردن مناسب بستگی به حال و هوای جمله، معنی کلمات، حال و هوای گوینده و گاه حال و هوای شنونده دارد.

تغییر سرعت حرف زدن به هنگام لزوم یکی از راهکارهای مناسب برای جلوگیری از یکنواختی بیان است.

صحبت کردن در سرعت های گوناگون میتواند تاثیر به سزایی در زیبایی بیان بگذارد.

 

[SHAHDOKHT]

چگونه سرعت یا تمپو را تنظیم کنیم؟

برای این منظور باید بتوانیم یک متن را هم خیلی آرام و هم خیلی سریع بخوانیم.

داشتن تمپوی آهسته و یا داشتن سرعت بالا هر دو نیازمند کسب مهارت هایی در فن بیان است.

این توانایی ها هم روانی و هم فیزیکی هستند.

مثلا در سرعت های بالا ممکن است فک و زبان و دیگر اندام های گفتاری قادر به ادای حروف به صورت کامل نباشند و نامفهوم و جویده جویده حروف را بیان کنند.

برای همین در سرعت های بالا برای بیان واضح کلمات لازم است تا اندام های گفتاری خود را به لحاظ فیزیکی تقویت کنیم.

 

[SHAHDOKHT]

سرعت بالا را تمرین کنید.

ابتدا فک و دهان و زبان شما باید قدرت سریعتر حرف زدن را پیدا بکند.

بنابراین لازم است تا آنها را تقویت کنید تا قدرت ادای حروف در سرعت های بالا را داشته باشند.

قدرت بالای فک و زبان برای ادای حروف مربوط به بحث وضوح کلام میشود. برای مطالعه بیشتر کلیک کنید.

لطفا توجه کنید که نفس گیری شما نیز باید بتواند پاسخگوی سرعت بالای شما باشد.

 

[SHAHDOKHT]

تمرین را اینگونه آغاز کنید

برای شروع یک متن را برداشته و خیلی عادی آن را بخوانید.

به سرعتی که هنگام خواندن حروف و کلمات و جملات متن دارید دقت کنید.

حال برگردید و همان متن را از ابتدا، این بار با سرعت کمی بالاتر بخوانید.

به حرکات زبان و لب ها و فک دقت کنید.

وقتی متن تمام شد دوباره برگشته و این بار با سرعت بیشتر متن را بخوانید.

این کار را آنقدر تکرار کنید که به بالاترین سرعت ممکن برسید.

 

[SHAHDOKHT]

حروف را کامل ادا کنید

در حالی که متن را با بیشترین سرعت ممکن میخوانید دقت کنید که تک تک حروف باید کامل ادا شوند.

هیچ حرفی نباید قربانی سرعت بالای حرف زدن شما شده و تلفظ نشود. تمام حروف باید شنیده شوند.

خواهید دید که اگر این نکته را رعایت کنید آنگاه خیلی هم نمیتوانید سرعت خود را زیاد کنید.

چرا که توانایی زبان، فک و … سرعت یا تمپو ی بیان شما را محدود میکند.

دهان شما هنگام صحبت کردن باید خوب باز و بسته شود ولی در سرعت های بالا فک شما نمیتواند به اندازه کافی باز شود و بسته شود.

زبانتان در سرعت خیلی بالا شاید دیگر خوب نچرخد و نتواند برخی حروف را تلفظ کند.

محدودیت در شیوه تنفسی نیز سرعت صحبت کردن شما را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

برای مثال در سرعت بالا لازم است تا یک نفس جمله را بگوییم و معطل نفس گیری وسط جمله نشویم.

بنابراین وظیفه شما به عنوان هنرجوی فن بیان این است که آنقدر قدرت اندام های گفتاری خود را بالا ببرید تا در تمپو های بالا کم نیاورند.

 

[SHAHDOKHT]

این کار را به صورت کم کم و مداوم انجام دهید

برای این منظور باید هر روز تمرین سرعت یا تمپو را برای فن بیان خود انجام دهید.

هر روز به مدت 5 دقیقه تمام سعی شما باید این باشد که یک متن را از دفعه پیش سریعتر و واضح تر بخوانید.

دقت کنید که این تمرین هم باید در کنار سایر تمرین های فن بیان به صورت آهسته و پیوسته انجام گیرد.

 

[SHAHDOKHT]

سرعت پایین را تمرین کنید.

شاید با سرعت پایین حرف زدن از لحاظ فیزیکی توانایی بالایی نخواهد ولی به لحاظ روانی قضیه فرق میکند.

معمولا هنگامی که از افراد خواسته میشود که با سرعت یا تمپو پایین صحبت کنند یا سخنرانی کنند نمیتوانند این کار را انجام دهند و اگر هم انجام دهند بعد از لحظاتی دوباره به سرعت اول بازمیگردند.

گاهی علت آن است که فکر میکنند با این کار دارند شنونده را زیادی معطل میکنند و ممکن است حوصله شان را سر ببرند.

در صورتی که اینگونه نیست و اگر حرف زدن با سرعت آهسته به درستی انجام شود خیلی هم میتواند جذاب باشد و همه هم با کمال میل تا آخر به حرف هایتان گوش میدهند. ولی گوینده ممکن است پیش خودش فکر کند که دارد زیادی لفتش میدهد.

بنابراین سرعت ( تمپو ) پایین را هم باید تمرین کنیم.

ابتدا یک متن کوتاه را با سرعت عادی میخوانیم.

دفعه بعد همان متن را با سرعتی کمتر میخوانیم. سعی میکنیم هر بار سرعتمان را کندتر کنیم

ما از دو طریق میتوانیم سرعت بیان را آهسته کنیم

از طریق رعایت مکث ها و سکوتاز طریق کشیدن واکه ها یا حروف صدادار و حتی برخی حروف بی صدا مثل “م” و “س”

 

[SHAHDOKHT]

سرعت را کم و زیاد کنید.
بعد از اینکه اندام های گفتاری شما مانند فک و صورت قابلیت تکلم در سرعت ( تمپو ) بالا را به دست آوردند و ذهن شما توانست در سرعت های پایین ریتم و نظم جمله را حفظ کند نوبت به ترکیب سرعت های مختلف با هم میرسد.

این کار میتواند بیان شما را بسیار زیبا تر کند.

علاوه بر این برای خارج کردن بیان از یکنواختی نیز بسیار موثر است.

برای اینکار یک متن بردارید و بخوانید.

بار اول به صورت عادی بخوانید.

بار دوم نیمه اول متن را به صورت عادی بخوانید ولی نیمه دیگر را به سرعت بخوانید

بار سوم جمله را با سرعت شروع کنید اما وقتی به نیمه رسیدید سرعتتان را کم کنید و متن را آهسته به پایان برید.