مجموعه اشعار فردوسی/سهراب

[ترنم مبینا]

بگفت آنچ بشنید و نامه بداد
ز سهراب چندی سخن کرد یاد

تهمتن چو بشنید و نامه بخواند
بخندید و زان کار خیره بماند

 

[ترنم مبینا]

که مانندهٔ سام گرد از مهان
سواری پدید آمد اندر جهان

از آزادگان این نباشد شگفت
ز ترکان چنین یاد نتوان گرفت

 

[ترنم مبینا]

من از دخت شاه سمنگان یکی
پسر دارم و باشد او کودکی

هنوز آن گرامی نداند که جنگ
توان کرد باید گه نام و ننگ

 

[ترنم مبینا]

فرستادمش زر و گوهر بسی
بر مادر او به دست کسی

چنین پاسخ آمد که آن ارجمند
بسی برنیاید که گردد بلند

 

[ترنم مبینا]

همی می خورد با لب شیربوی
شود بی‌گمان زود پرخاشجوی

بباشیم یک روز و دم برزنیم
یکی بر لب خشک نم برزنیم

 

[ترنم مبینا]

ازان پس گراییم نزدیک شاه
به گردان ایران نماییم راه

مگر بخت رخشنده بیدار نیست
وگرنه چنین کار دشوار نیست

 

[ترنم مبینا]

چو دریا به موج اندرآید ز جای
ندارد دم آتش تیزپای

درفش مرا چون ببیند ز دور
دلش ماتم آرد به هنگام سور

 

[ترنم مبینا]

بدین تیزی اندر نیاید به جنگ
نباید گرفتن چنین کار تنگ

به می دست بردند و مستان شدند
ز یاد سپهبد به دستان شدند

 

[ترنم مبینا]

دگر روز شبگیر هم پرخمار
بیامد تهمتن برآراست کار

ز مستی هم آن روز باز ایستاد
دوم روز رفتن نیامدش یاد

 

[ترنم مبینا]

سه دیگر سحرگه بیاورد می
نیامد ورا یاد کاووس کی

به روز چهارم برآراست گیو
چنین گفت با گرد سالار نیو