در عمل یک نگرش کلی در کانادا وجود دارد که یک فرد “خوب”، کسی است که زیاد خودستایی نمیکند و بسیار فروتن است و حتی خود را پایین میآورد. زمانی بود که عقیدهای درباره مردم کانادا تحت عنوان “از تو به یک اشاره، از من به سر دویدن” یعنی موافقت بی چون و چرا با افراد برتر وجود داشت، اما طی دههای اخیر از این موضوع تنها به یک نظریه درباره آشنایی با سیاستها و تاریخ کانادا تبدیل شده و شکل عملی و ارزش خود در زندگی مردم کانادا را از دست داده است