همگانی محفل شعــر:)

[آبـی؛]

تو از من، در من فراوان تری.

- ‌سعدی ‌|

 

[آبـی؛]

گر نیم‌شبی مسـ*ـت در آغوش من افتد
چندان به لبش بوسه زنم کز سخن افتد

- ‌ملک‌الشعرای بهار ‌|

 

[آبـی؛]

گر خونِ دلم خوری زِ دستت ندهم
زیرا که به خونِ دل به‌دست آمده‌ای

- ‌مولانا ‌|

 

[آبـی؛]

تا قیامت بوی خون آید ز دیوار و درش
کوچه‌ای کز وی دل صد پاره ما بگذرد...

- ‌صائب تبریزی ‌|

 

[آبـی؛]

تا شدم صید تو آسوده ز هر صیادم
وای بر من گر ازین قید کنی آزادم

- ‌فروغی بسطامی ‌|

 

[~ZAHRA~]

چرا رو در تو آرم من که خود را گم کنم در تو
به خود باز آمدم نقش تو در خود جستجو کردم

 

[آبـی؛]

چون بتکده‌ی کهنه به نزدیکی کعبه
گویا که خدا خواسته آباد نگردیم...

- ‌نوری اصفهانی ‌|

 

[آبـی؛]

هنوز صبر من به قامت بلند آرزوست...

- ‌هوشنگ ابتهاج ‌|

 

[آبـی؛]

گفتی ز جهان چه غصه داری آخر؟
آن غصه که در جهان نگنجد دارم

- ‌خاقانی ‌|

 

[آبـی؛]

زخمی که بر دل آید، مرهم نباشد او را

- ‌اوحدی ‌|