مشاعره مشاعره با "گ"

[آراد]

گر تو گرفتارم کنی، من با گرفتاری خوشم! داروی دردم گر تویی، در اوج بیماری خوش

 

[اوین]

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید
گفتم که ماه من شو گفتا اگر برآید

گفتم ز مهرورزان رسم وفا بیاموز
گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید

 

[آراد]

گويی به خواب بود
جوانی‌مان گذشت
گـاهی چه زود
فرصتمان دير ميشود

 

[اوین]

گاهی گر از ملال محبت بخوانمت
دوری چنان مکن که به شیون برانمت

 

[آراد]

گر خونِ دلم خوری ز دستت ندهم؛
زیراکه به خونِ دل به‌ دست آمده‌ای.

 

[اوین]

گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت

به شرط آن که گه گاهی تو هم از من کنی یادی

 

[سرگذشته]

گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب
گفت در دنبال دل ره گم کند مسکین غریب

 

[Nirvana]

گم گشتم و گفتم که مرا راه کجاست
گفتا دلِ تو، منزلِ پیدا و نهانِ ماست

گردیدم و گردابِ جهان در نظرم
گفت این‌همه گشتن، اثرِ گِرانِ ماست

گر دل به گمان دادی و ترسیدی از او
گفتم مگریز، عشق همین امتحانِ ماست

گریه‌ست اگر، خنده در آغوشِ غمش
گل می‌شکفد باز، اگرچه خزانِ ماست

گفتم که منم، گفت رها کن سخنم
گم شو، که رهایی هنرِ عاشقانِ ماست

 

[آریانا]

گر آن تُرک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را