آموزشی نوشتن صحنه های غمگین در رمان با ژانر غمگین

[-pariya-]

3. احساسات خود را دستکاری و از آن ها استفاده کنید
وقتی خسته هستید بنویسید. ذهن خسته شدیدتر احساسات منفی را تجربه می کند، و می توانید آن به داستانتان منتقل کنید.

با فعالیتهای عاطفی، احساسات را در خود ایجاد کنید. می توانید کلیپ ها یا فیلم هایی را تماشا کنید که احساسات شما را تحت تأثیر قرار می دهند یا به موسیقی غمگین گوش دهید.

 

[-pariya-]

4. احساسات را از طریق شخصیت هایی که خوانندگان به آنها اهمیت می دهند برانگیخته کنید
قبل از اینکه شخصیت های داستانتان را با واقعه ای ناراحت کننده روبرو کنید ابتدا اجازه دهید تا خوانندگان بیشتر با شخصیت ها وقت بگذرانند و آن ها را بشناسد. به این ترتیب تأثیر عاطفی بیشتری بر روی خوانندگان خواهید گذاشت
.

 

[-pariya-]

5. از آینده نگاری (Foreshadow) استفاده کنید.
آینده نگاری به عنوان یک تکنیک می تواند برای صحنه های غم انگیز واقعاً مفید باشد، به خصوص اگر می خواهید بر اهمیت آن صحنه تأکید کنید. به صورتی ناواضح به احتمال وقوع رویدادی که کانون صحنه غم انگیز است، اشاره کنید که این اشاره می تواند

 

[-pariya-]

از طریق گفتگو بین دو شخصیت یا به عنوان یک تفکر درونی شخصیت اصلی (که قدرت بسیار بیشتری به صحنه خواهد داد) ارائه شود. همچنین صحنه و رویدادی که باعث ایجاد آن می شود باید به صورت غیرمنتظره ای پیش بیاید. بنابراین اگر تصمیم دارید به صحنه از طریق آینده نگاری اشاره کنید، مطمئن شوید که هر شخصیت درگیر در آن رویداد، معتقد است که احتمال وقوع آن غیرممکن است.

 

[-pariya-]

6. آن را شخصی کنید
مواردی وجود دارند که تقریباً هر شخصی در جهان و در نتیجه تقریباً همه خوانندگان شما غمگین خواهند یافت. اما آنچه قدرت بیشتری را به صحنه غم انگیز می بخشد

 

[-pariya-]

آن را از صرفاً یک صحنه ناراحت کننده به صحنه ای به شدت غم انگیز تبدیل می کند، شخصی سازی آن است. به عنوان مثال مرگ بخشی از زندگی است، اما وقتی عزیزی، شریک زندگی، برادر یا خواهر، مادر یا پدر را از دست می دهیم، ابری تاریک بر زندگی ما سایه می گستراند و هرگز از بین نمی رود.

 

[-pariya-]

7. رویداد غم انگیز را بصورت نابهنگام ارائه دهید.
آینده نمایی صحنه و اعتقاد شخصیت ها مبنی بر این که چنین رویدادی هرگز روی نمی دهد باعث می شود وقوع آن برای خواننده و شخصیت های داستان کاملاً نابهنگام باشد. شخصیت اصلی داستان شما و بقیه شخصیت ها مثلاً در آن لحظه متوجه خطری که از سوی دیگر به آن ها نزدیک می شود نمی شوند.

 

[-pariya-]

این لایه دیگری از غم را به آن اتفاق اضافه می کند و باعث می شود شخصیت ها در تصمیم گیری های خود دوباره تجدید نظر کنند و از نظر شخصیتی رشد کنند. علاوه بر این، آنها افسوس خواهند خورد، و سعی می کنند بفهمند چه کارهایی را می توانستند بطور متفاوتی انجام دهند تا از وقوع این رویداد جلوگیری کنند، که این به نوبه خود فقط به واقعه، قدرت بیشتری می بخشد.

 

[-pariya-]

8. به حس های مختلف در آن لحظه بپردازید
فراموش نکنید که هر پنج حس را در صحنه بگنجانید، از مناظری که دیده می شود گرفته تا صداهایی که شنیده و آنچه لمس می شود. همه چیز به وضعیت عاطفی شخصیت های داستان شما شدّت می بخشد.

 

[-pariya-]

ممکن است خورشید طلوع کند اما در درون آنها طوفانی برپا باشد. یا می توانید به روشی دیگر عمل کنید و جو با آنچه شخصیت های شما احساس می کنند مطابقت داشته باشد.