آموزشی نکات مهم در شخصیت‌پردازی بیرونی

[Tara Motlagh]

۴. لب‌ها:

- شکل و رنگ: لب‌های هر شخص می‌تواند مشخصه‌ای از ظاهر او باشد. لب‌هایی که می‌توانند گوشتی، باریک، مورب باشند یا مثلا یکی از دو لب گوشت و پر و دیگری باریک باشد. همچنین لب‌ها می‌توانند رنگ‌هایی متناسب با چهره و شخصیت فرد داشته‌باشند.

 

[Tara Motlagh]

- حرکت: حرکات لب‌ها می‌تواند نشان‌دهنده احساسات هر فرد باشد. مثلا شخصی که در حال فکر کردن است لب‌هایش را جمع می‌کند، یا فردی که شوکه است ممکن است لب‌هایش را از هم باز بگذارد. فرد غمگین یا ناراحت لب‌هایش می‌لرزد و... .

 

[Tara Motlagh]

۵. پوست:

- رنگ و بافت: رنگ پوست هر فرد بسته به ژنتیک و منطقه زندگی متغیر است. همچنین هر فرد می‌تواند پوستی با ویژگی‌های خاص داشته باشد. مثلا پوست نرم، صاف و یک‌دست و یا پوستی زمخت، زبر و پر از جای جوش یا زخم و بریدگی های عمیق یا سطحی که می‌تواند نشان‌دهنده سطح اجتماعی فرد، شغل او و یا شخصیت درونی او نیز باشد. مثل فردی که اهل زد و خورد و جنجال است و در صورتش جای زخم و بریدگی دیده می‌شود.

 

[Tara Motlagh]

۶. موها:

- رنگ و جنس: رنگ و جنس موی هر شخصیت نیز می‌تواند مختص به خودش باشد. مثلا موهای بلند خرمایی و صاف می‌تواند مشخصه یک دختر جوان باشد. یا موهای خاکستری یا جو‌گندمی یک فرد نشانه میان‌سالی اوست. رنگ و جنس می‌تواند نشان‌دهنده منطقه زندگی او نیز باشد. مثلا اروپاییان معمولا رنگ موهای روشن و اکثرا صاف و دارند و یا ساکنین افریقا معمولا موهایی تیره و فرفری دارند.

 

[Tara Motlagh]

- حالت و آرایش: این موضوع هم می‌تواند مشخصه یک فرد باشد که جزئی از ویژگی‌های اخلاقی او و یا برحسب موقعیت باشد. مثلا موهای بهم ریخته و در هم گره خورده یا برای شخصی‌ست که شلخته و بی‌نظم است، یا تازه از خواب برخواسته و یا شاید هم فردی افسرده و یا عصبی باشد.همچنین موهایی که شکل خاصی مرتب یا زینت داده شده‌اند می‌تواند نشان‌دهنده درجه اجتماعی و یا اقتصادی فرد باشد.

 

[Tara Motlagh]

با توجه به موارد گفته شده، چهره هر فرد بر حسب سن، جنسیت، ژنتیک و خانواده، خلق‌و‌خو، منطقه زندگی، درجه اجتماعی و اقتصادی او می‌تواند متفاوت باشد همچنین حرکات و میمیک چهره هر فرد می‌تواند نشان‌دهنده شخصیت درونی، اخلاق، هیجانات و احساساتات او باشد. توصیف هر کدام از این موارد در جای مناسب و مورد لزوم، بر شخصیت‌ها و پیشبرد داستان کمک فراوانی می‌کند.

 

[Tara Motlagh]

تفاوت توصیفات مستقیم یا غیرمستقیم در شخصیت‌پردازی

توصیف شخصیت‌ها در داستان‌نویسی می‌تواند به دو روش مستقیم و غیرمستقیم انجام شود. هر یک از این روش‌ها ویژگی‌ها و مزایای خاص خود را دارند. در ادامه به تفاوت‌های بین توصیف مستقیم و غیرمستقیم و تکنیک‌هایی برای توصیف بهتر شخصیت‌ها اشاره می‌کنم:

 

[Tara Motlagh]

۱. توصیف مستقیم:
در توصیف مستقیم، نویسنده به‌طور واضح و صریح ویژگی‌ها و خصوصیات شخصیت را بیان می‌کند. این نوع توصیف معمولاً شامل اطلاعاتی درباره ظاهر، رفتار، و ویژگی‌های شخصیتی است.
- **مثال**: "مریم دختری با موهای بلند و قهوه‌ای، چشمان سبز و لبخندی دلنشین بود. او همیشه لباس‌های شیک و مرتب می‌پوشید."

 

[Tara Motlagh]

۲. توصیف غیرمستقیم:

در توصیف غیرمستقیم، نویسنده ویژگی‌های شخصیت را از طریق رفتار، گفتار، و تعاملات او با دیگر شخصیت‌ها و محیط توصیف می‌کند. این نوع توصیف به خواننده اجازه می‌دهد تا خود به نتیجه‌گیری درباره شخصیت برسد.
- **مثال**: "مریم همیشه در جمع دوستانش می‌خندید و با شوخی‌هایش همه را سرگرم می‌کرد. وقتی کسی به او کمک نیاز داشت، بی‌درنگ به سمت او می‌رفت و با لبخند به او می‌گفت: 'نگران نباش، من اینجا هستم!'"

 

[Tara Motlagh]

توصیف مستقیم و غیرمستقیم هر کدام ویژگی‌ها و مزایای خاص خود را دارند و انتخاب بین آن‌ها بستگی به سبک نویسنده، نوع داستان و هدف از توصیف شخصیت‌ها دارد. با این حال، می‌توان گفت که توصیف غیرمستقیم معمولاً جذابیت بیشتری به متن داستان می‌دهد و دلایل زیر این موضوع را توضیح می‌دهد: