امداد وظیفه امدادگر در عملیات امداد و نجات چیست؟

[;FOROUGH]

وظیفه امدادگر در عملیات امداد و نجات چیست؟

 

[;FOROUGH]

عملیات امداد و نجات عبارت است از یک سری عملیات که منجر به رهایی افراد زنده از شرایط بحرانی و به دام افتاده می شود و هم چنین انجام کمک های نخستین بر روی آنها که از وخامت حال افراد جلوگیری نماید.
کارهای عملی اساس آموزش نجات است و آموزش عملی یا تئوری برای تفهیم مسئولیت ها و فهم بهتر کارهای عم

لی به کار می رود و آموزش شفاهی به تنهایی دارای ارزش کمی بوده و همچنین نمایش یک عمل نجات بدون اینکه نجاتگران عملا وشخصا آن را آنجام ندهند فایده چندانی ندارد.

 

[;FOROUGH]

مهارت انضباط و کار دسته جمعی که با اطلاعات فنی توام باشد از جمله عوامل بسیار مفید در عملیات نجات هستند. این عوامل را فقط با کارهای عملی و واقعی می توان به دست آورد. کار نجات یک کار کاملا فنی است و اجرای صحیح آن احتیاج به آموزش و تمرین و مهارت‌های خاصی دارد

 

[;FOROUGH]

افرادی که بخواهند در مرحله اولیه و ابتدایی تا قبل از رسیدن دسته های متخصص و تعلیم دیده عملیات نجات را انجام دهند بایستی توجه داشته باشند که چه کارهایی را باید به مرحله اجرا بگذارند. کلیه عملیات نجات باید به طور گروهی یا دسته جمعی انجام شود. بایستی دستورات فرمانده گروه را دقیقا و به موقع اجرا کرد. زیرا ممکن است جان مصدوم و شاید جان خود نجاتگر نیز به خطر افتد و این بستگی به اطاعت و اجرای حتی کوچکترین دستور فرمانده گروه دارد.

 

[;FOROUGH]

نقش و وظایف امدادگر
در عملیات نجات نتیجه کار یک فرد تعلیم دیده و با هوش به مراتب بیشتر و موثرتر از قدرت و نیروی جسمانی اوست. نقش و وظایف امدادگر در صحنه حادثه، به هر دوره دیده داوطلب یا مامور که اقدام به ارائه کمک های مورد نیاز نماید امدادگر گفته می شود و او به عنوان یک فرد کمک دهنده می تواند وظایف متعددی را در صحن بر عهده دارد. این وظایف و نقش ها بسته به نوع شرایط حادثه به شرح زیر متفاوت می باشد:

 

[;FOROUGH]

۱ـ رسیدگی سریع و مناسب به مصدومین موجود درصحنه حادثه یا بیماران
۲ـ حفاطت از سلامت خود
۳ـ حفاظت وامنی صحنه اسیب
۴ـ درخواست کمک از مراجع ذی صلاح(اورژانس اتش نشانی هلال احمر پلیس و….
۵ـ مشارکت در عملیات جستجو ونجات(sar)
۶ـ دستیابی به مصدوم و رها سازی
۷ـ انجام ارزیابی مصدوم و سانحه
۸ـ اجرای کمک های اولیه و اقدامات ضروری
۹ـ انتقال مصدوم (در صورت لزوم)
۱۰ـ هدایت اطرافیان و نظاره گران به انجام اقدامات ضروری(مدیریت صحنه)

 

[;FOROUGH]

۱۱ـ کنترل فعالیت ها و اقدامات اطرافیان و نظاره گران صحنه آسیب۱۲ـ کمک به پرسنل اورژانس و سایر نیرو های امدادی(در صورت لزوم)
۱۳ـ مکتوب سازی اقدامات و مراقبت ها
۱۴ـ اطلاع رسانی
۱۵ـ حمایت روانی از اسیب دیدگان
۱۶ـ پشتیبانی عملیات
۱۷ـ ارتقاء سطح معلومات و مهارت های خود و دیگران.

 

[;FOROUGH]

خصوصیات امداد گر:
۱ـ داشتن اطلاعات کافی و مهارت های لازم جهت انجام کمک های اولیه.
۲ـ حفظ خونسردی در حین مواجهه با صحنه اسیب و مصدومین.

۳ـ سرعت عمل در کار. این امر برای رسیدگی به عوامل تهدید کننده زندگی پر اهمیت می باشد.

۴ـ داشتن ابتکار عمل و حد اکثر استفاده از حداقل وسایل موجود.
۵ـ تسلی بخشیدن به مصدومین و حمایت روانی از آنها.
۶ـ رعایت فرهنگ غالب منطقه حادثه و پایبندی به تعالیم مذهبی و ارزش ها.

 

[;FOROUGH]

۷ـ شناخت محدئده فعالیت خود و عدم دخالت در امور پزشکی.

۸ـ آراسته بودن ظاهر و بر خورد مناسب

آشنایی با تجهیزات امداد و نجات
بعنوان یک امدادگر ممکن است در صحنه حادثه مثل یک پلیس، عبور و مرور را کنترل کنید و یا مانند یک مأمور آتش نشانی مجبور به خاموش کردن آتش سوزی و رهاسازی مصدومین گرفتار در آتش، و یا زیر آوار و اتومبیل باشید. بنابراین باید برای ایفای نقش صحیح خودتان احتیاج به ابزار و تجهیزات بخصوص دارید و باید تا آنجا که ممکن است نسبت به صحنه حادثه ای که به آن وارد می شوید مجهز به وسایل مورد نیاز آن صحنه باشید

 

[;FOROUGH]

البته شما باید خصوصیت حسن ابتکار و خلاقیت را در خودتان بیشتر فعال کنید، زیرا باید در نظر داشته باشید که ممکن است شما به صحنه ای وارد شوید و هیچگونه تجهیزاتی به همراه نداشته باشید، مثلاً زمانی که شما به تعطیلات می روید ناگهان با صحنه حادثه ای رو به رو می شوید، در اینجا باید وسائل موجود در صحنه و در دسترس را بطور ابتکاری و کاملاً صحیح برای کنترل خطرات و ایجاد مراقبت بکار گیرید. مثلاً ممکن است شما برای بی حرکت کردن عضو آسیب دیده مصدوم، آتل در اختیار نداشته باشید از آنجا که می دانید کار آتل بی حرکت کردن عضو آسیب دیده است از هر وسیله ای که بتواند اینگونه عمل کند می توانید استفاده کنید.