آموزشی پیرنگ؛ چراغ قوه‌ی یک نویسنده

[-pariya-]

در روستای دور افتاد ه ای واقع در شمال ایران پسری چوپان تنها زندگی می کند که در پاییز ۲۷ سالگی اش با دختر کدخدای روستا آشنا می شود. دختر کدخدا که از تحصیل کردگان شهری است برای انجام کار های زمین کشاورزی و چوپانی به کمک پدر مسن خودش آماده اما به دلیل عدم تجربه در انجام کار های روزانه به مشکل برخورده است.

 

[-pariya-]

دختر قصه ی ما بسیار کم حرف و سر به زیر است که به سختی با آدم های غریبه خو می گیرد اما به رقم زندگی شهری و تحصیل کردن در دانشگاه ارتباط برقرار کردن با جنس مخالف را عیب نمی داند. در طول سه ماه پاییز که هوا همیشه گرفته و بارانی است این پسر و دختر با یکدیگر برخورد هایی خواهند داشت تا که پسر قصه بتواند چوپانی کردن را به او یاد بدهد. در اواخر آذر ماه پدر دختر فوت می کند و دختر که تک فرزند بود قصد عزیمت از آن روستا را می کند. داستان جدایی و شکست عاطفی این پسر تنها که در نوجوانی پدر و مادر خود را در زلزله ی رودبار از دست داده است هدف کلی داستان ماست.))

 

[-pariya-]

همون طور که تو پیرنگ بالا دیدی من در نوشته ها با خودم صحبت می کنم و نکاتی که حتما باید داخل قصه به آن ها اشاره کنم رو به خودم گوش زد می کنم. شما هم می تونی متد شخصی خودت رو برای نوشتن پیرنگت استفاده کنی تا بیشترین کارایی رو داشته باشه.