دلنوشته [پاندول] اثر •ریحانه کاربر انجمن رمان بوک•

پژواک خاموشی · 2025/09/08

هر کسی درون اتاقمان می‌رود، جای خالی‌مان را می‌بینند. کاش می‌شد بدانم از فردا؛ عکس لبخند کی کنارت درون این قاب است ؟ کی درون آینه‌ات موهایش را می‌بافد، کی بر روی تخت من و تو می‌خوابد ؟ همه چیزمان داخل پنجره پیداست، بین‌ما هیچ پرده پوشی نیست ! به کسایی که ما را می‌بینند بگو، این منظره فروشی نیست. کاش می‌شد بدانم از فردا عکس لبخند کی کنارت درون این قاب است ؟

پژواک خاموشی · 2025/09/08

من برای بندبند این خانه، برای هر چی که در آن است جنگیدم. شب به شب دور این خانه ‌می‌گشتم. کعبه را در این اتاق می‌دیدم، چرا دهنت را باز و بسته می‌کنی؟ چه می‌گویی؟ حتماً داری با خودت حرف می‌زنی. مگر خود درگیری داری؟ ما یک تاریخ کنار هم بودیم؛ من عتیقه هستم آهای عتیقه فروش، بیا و مرا کنار خودت داشته باش.

پژواک خاموشی · 2025/09/12

قیمتِ من هنوز دستت نیست؛ بگو، من را چند می‌فروشی؟ من را ارزان به هر کسی نفروش؛ بگذار همه‌ی وجودم برای تو باشد. برای زود بودن، چه‌قدر دیر هستم! با غمِ چشم‌هایت می‌میرم. وقتِ رفتنت، عزیزم، گریه‌هایم را پس‌ می‌گیرم. یک نفر در چشم‌هایت حبس شده؛ تا ابد، در گوشه‌ی زندان دلت، یک نفر عاشق می‌شود. نگران نباش صدای‌باران جوابت را خواهد داد.

پژواک خاموشی · 2025/09/12

چطور شب‌های دلواپسی‌ را بدون تو طاقت بیاورم! تو را که ندیدم؛ روی‌ دیوارهای خانه، بی تو و عطرت سوختم و تب کردم. عزیزم، چیزی از من باقی نمی‌ماند؛ تا ابد، عزیزِ دلم، درون چشم‌هایت عشق حبس است.

پژواک خاموشی · 2025/09/12

به قول فروغ، آغاز دوست داشتنی است، اگر چه پایان راه ناپیدا‌ است. من به پایان دیگر نمی‌اندیشم؛ همین دوست داشتن زیباست. از این بهتر نمی‌شود که تو به فكرِ من باشی. تو هم انگار قرار است دیگر تنها شوی. نمی‌دانم چرا بد شد، چرا از خوبی‌هایم رد شد و گذشت. شاید باز هم به خانه بیاید تا بگوید بی من دوام نمی‌آورد.

پژواک خاموشی · 2025/09/12

ببار، باران! من اینجا گیج و داغون هستم. ببار، باران! كه بی‌عشقش نمی‌توانم دوام بیاورم، نمی‌دانم چرا بد شد... . یادم می‌آید تو برایم قصه می‌خواندی تا او را فراموش کنم. تو ببار، باران! تو با آوازت من را یادِ چشم‌هایش بینداز. گفتم عاشقت می‌مانم؛ رفتن را بهانه کرد، قسمش دادم به جانم، ولی گفت: می‌روی، ولی زود بر می‌گردی.

پژواک خاموشی · 2025/09/12

یک روزی آمدی و گفتی با تو همیشه می‌مانم؛ یک روز هم تنهام گذاشتی و رفتی. یک دو سالی است که نیستی. فکر نکن که یادگاری‌ات همین عکس درون قاب است؛ یادِ تو برایم عزیز است، درحالی که هر نفست برایم خاطره ساز شده. از همان روز که رفتی، دلِ من دیوانه شده است؛ دیگر بس کن، کم آوردم. کاش می‌شد برگردی خانه. باز در چهره‌ی خاموشِ خیالم، خنده بزنی و چشمِ گناه آموزت، مرا به اوج بکشد. من و غربت دل، حسرتِ بوسه‌ی تو؛ فقط تنها ماندیم.

پژواک خاموشی · 2025/09/18

باز من و یک مشت هوس ماندم. باز من و یک مشت امید ماندم؛ یاد آن پرتوی سوزنده‌ی عشق که از چشم تو به دل من تابید. باز در خلوت من دستِ خیال و صورتِ شاد تو را‌‌ نقش کرد. بر لب‌هایت هوس‌های مستی ریختند. در نگاهت عطشِ طوفان بود. یاد آن شب که تو را دیدم و گفت: دل من با دل تو افسانه عشق است. چشم من در آن چشم سیاهت، نگاهی تشنه و دیوانه را دید. یاد آن بوسه که هنگامِ وداع بر لبم شعله‌ی حسرت انداخت.

پژواک خاموشی · 2025/09/18

یاد آن خنده‌ی بی‌رنگ و خاموش که سر تا پای وجودم را سوزاند. رفتی و در دلِ من جایِ عشق نامیدی و درد ماند. نمی‌دانی که درونم زمانی که هستی همانند ستاره‌ها می‌درخشد. اگر نباشی؛ بدونِ تو روزی دو، سه بار می‌میرم و زنده می‌شوم. وجود و آغوشِ گرمِ تو است که به من حس و امید می‌دهد؛ زندگی را می‌بخشد. پس چرا دوباره به من نگاه نمی‌کنی؟

پژواک خاموشی · 2025/09/18

ستاره چشم‌هایش را بسته. حتی ساعت بدونِ تو خوابيده. حال من خیلی خراب است. بی تو مات درون خیالم می‌شوم. باز با تو در کوچه و خیابان پا به پایت می‌دوم. من با تو، روی گلبرگ‌های خانه دنبالِ ردِ نگاهت هستم. من با تو می‌مانم. بی تو دنیا بدترین و وارونه‌‌‌ترین است. دیگر هیچ چیزی به دل من نمی‌نشیند؛ وقتی چشم‌هایم رنگِ چشم‌هایت را می‌بیند. زیر نور ماه می‌نشینم و عکس چشم‌هایت را می‌بینم. حالِ من تا تو بیایی باز هم همین است.

جستجو

خوش آمدید

دلنوشته [پاندول] اثر •ریحانه کاربر انجمن رمان بوک•

اطلاعات موضوع

پژواک خاموشی

ناظر ادبیات

پژواک خاموشی

ناظر ادبیات

پژواک خاموشی

ناظر ادبیات

پژواک خاموشی

ناظر ادبیات

پژواک خاموشی

ناظر ادبیات

پژواک خاموشی

ناظر ادبیات

پژواک خاموشی

ناظر ادبیات

پژواک خاموشی

ناظر ادبیات

پژواک خاموشی

ناظر ادبیات

پژواک خاموشی

ناظر ادبیات

یکم راجب ما:

Links

جدیدترین کاربران

آمار بَرخط