آموزشی ایجاد کشمکش در داستان و انواع آن

[SHAHDOKHT]

مرحله 2: به ضربه روحی آن ها اضافه کنید
به شدتِ نگرانی ها، ترس ها و تردیدهای آن ها بیافزایید. آنتاگونیست و فضاسازی به هیجان داستان می افزایند. تصمیم بگیرید که شخصیت شما چگونه قرار است تغییر کند و شرایط را برای ایجاد آن تغییرات فراهم کنید.

 

[SHAHDOKHT]

مرحله 3: در پیرنگ داستان به کشمکش خاتمه دهید
آیا شخصیت به هدف خود می رسد؟ پایان داستان باید کشمکش را برطرف کند و تغییر شخصیت را به ما نشان دهد.

 

[SHAHDOKHT]

پنج روش برای نشان دادن کشمکش درونی:

۱.افکار درونی: این ساده ترین راه برای نشان دادن کشمکش درونی است. شخصیت شما می تواند یک مونولوگ درونی درباره مسئله احساسی خود داشته باشد.

 

[SHAHDOKHT]

۲. نشان دهید ، نگویید: مثلاً نگویید: اِلن نگران بود، در عوض نشان دهید: اِلن ناخن هایش را می جوید.

 

[SHAHDOKHT]

۳. شکل ظاهری به نشان دادن کمک می کند: وقتی تغییری درونی در خود ایجاد می کنیم این اغلب نمودی ظاهری نیز دارد.
۴. زبان بدن: یک شخصیت می تواند در ابتدا از خود مطمئن نباشد و در پایان، اعتماد به نفس بدست آورد. این را از طریق زبان بدن نشان دهید. قدم های کوچک و محتاطانه ای که تبدیل به گام های بلند با اعتماد به نفس می شوند.

 

[SHAHDOKHT]

۵. گفتگو یا دیالوگ: مکالمه بین دو شخصیت می تواند همه چیزهایی را که باید درباره وضعیت روانی یک شخصیت بدانید، آشکار کند.

 

[SHAHDOKHT]

کشمکش در رمان و داستان کوتاه
کشمکش در داستان چیزی است که خواننده را جذب داستان می کند. در یک داستان کوتاه، شما مجبورید سخت کار کنید تا درگیری درونی را نشان دهید بدون اینکه از تعداد واژه های زیادی استفاده کنید. افکار روایی و درونی تعداد کلمات داستان شما را افزایش می دهند، در حالی که گفتگو و زبان بدن آن را کاهش می دهند.

 

[SHAHDOKHT]

ژانر داستانی نیز همچنین تعیین کننده میزان کشمکش درونی و بیرونی در داستان است، داستان های عاشقانه و خاطرات بیشتر کشمکش درونی را نشان می دهند، در حالی که داستان های جنایی، هیجان انگیز و اکشن بیشتر به کشمکش بیرونی می پردازند.