آموزشی با رمان خود چه کنیم؟

[-pariya-]

حال فرض می کنیم شما تمام زمستان را مشغول نوشتن رمان تان بوده اید و اکنون، در پایان این فصل آن را به پایان رسانده اید. قطعا دوست دارید نتیجه ی کارتان دیده شود و تشویق هایی را از اطرافیان و یا مخاطبان رمان تان دریافت کنید.
مسیری که من می توانم به شما پیشنهاد بکنم این است:

 

[-pariya-]

_ بازخوانی و ویرایش
بعد از اتمام نگارش رمان و بستن پرونده ی آن، برای مدتی ( حداقل 2 هفته تا یک ماه) از آن فاصله بگیرید و اصلا به سراغش نروید. اجازه بدهید تا رفته رفته از فضای رمان خودتان خارج شوید. بعد از آنکه این مدت زمان طی شد و شما از فضای رمان فاصله گرفتید، می توانید به عنوان یک مخاطب سروقت رمان خودتان بروید.

 

[-pariya-]

این فاصله گذاری موجب خواهد شد شما قضاوت بهتری درباره ی نتیجه ی کار خودتان داشته باشید و رمان تان را بهتر تجزیه تحلیل بکنید، چون الان بیشتر مخاطب رمان هستید تا نویسنده اش. شروع به خواندن رمان کنید و با دقت به بررسی آن بپردازید. هم از نظر ساختاری و روایی و هم از نظر نثر و زبان. مواظب باشید اطلاعاتی که در رمان داده اید در تناقض با هم نباشند.

 

[-pariya-]

مثل سن و سال ها و زمان وقایع یا اسامی و ... . متن را ویرایش و پرداخت نمایید. اما در زمان ویرایش این نکته را در نظر داشته باشید که نباید آنقدر با متن ور بروید و احیانا صحنه ها و وقایع را کم و زیاد بکنید که روح اثر از بین برود. بنابراین افراط نکنید. ویرایش متن نباید منجر به تکه پاره شدن و از ریخت افتادن متن رمان شود. باید کلیت و ساختار یک دست کار را حفظ کنید.

 

[-pariya-]

_ نظر افراد متخصص
بعد از پایان کار بهتر است اگر متن را تایپ نکرده اید آن را تایپ نمایید. از آن پرینت بگیرید. یک نسخه از رمان را همیشه پیش خودتان داشته باشید و از نسخه ی دیگری برای نظرخواهی استفاده نمایید. سعی کنید افرادی را پیدا کنید که در زمینه ی ادبیات داستانی (رمان) صاحب نظر هستند و در درجه ی اول نظر آنها را جویا شوید.

 

[-pariya-]

ببینید چه تحلیل و نظری درباره ی نتیجه ی کار شما دارند. معمولا در اکثر شهرها انجمن های ادبی تشکیل می شوند که افراد حاضر در آنها مخاطبان جدی ادبیات هستند. در بیشتر مراکز استان حوزه ی هنری وجود دارد که دارای واحد آفرینش های ادبی است. کارشناسان این واحد می توانند شما را به افراد متخصص متصل کنند.

 

[-pariya-]

اگر به هر دلیل نتوانستید در شهرتان شخصی را برای بررسی رمان تان بیابید سعی کنید از طریق فضای مجازی با چنین اشخاصی آشنا شوید. اصلا تلاش نکنید که از همسن و سال های خودتان که افراد بی تجربه ای هستند نظر تخصصی بخواهید، اما قطعا تشویق آهای آنها به شما انگیزه و انرژی خواهد داد. برای نظر خواهی ابتدایی می توانید از دوستان و آشنایان و اهالی فن بهره ببرید. این نظرات را جمع بندی کنید.

 

[-pariya-]

جمع بندی و تصیم گیری
بعد از گرفتن نظرات، شما می توانید درباره ی کارتان تصمیم بگیرید. اینکه آیا ارزش سرمایه گذاری و چاپ را دارد یا بهتر است به عنوان یک تجربه، آن را پشت سر بگذارید و به سراغ رمان بعدی بروید. توجه داشته باشید که اصلا قرار نیست هر چیزی که نوشته می شود حتما به چاپ برسد. مهمترین چیز یادگیری است. یعنی اولین چیزی که باید پیش از نوشتن به عنوان هدف خود قرار بدهید «یادگیری» و «مشق» کردن است و نه لزوما چاپ کتاب.

 

[-pariya-]

اگر قرار بود هر آنچه که توسط نویسندگان نوشته می شود به چاپ رسد، با کوهی از کتاب های ضعیف و متوسط در کارنامه ی نویسندگان مواجه بودیم. هر چند، این مسئله درباره ی برخی از نویسندگان صدق می کند. یعنی مثلا از 20 کتابی که در همان سال های ابتدایی نویسندگی شان چاپ کرده اند به سختی می توانید یک یا دو رمان متوسط -و نه حتی خوب- پیدا بکنید.

 

[-pariya-]

بعضی ها هم تبدیل به ماشین تولید کتاب های ضعیف و متوسط می شوند. کتاب های یکبار مصرفی که ناشرین در چاپ آنها به دنبال یک سود حداقلی بوده اند و اصلا کیفیت رمان برای چاپ ملاک اول شان نبوده و نیست. بسیاری از کتاب هایی که تحت عنوان عامه پسند می شناسیم از این دسته هستند و فقط به خاطر اینکه اندک درآمدی برای ناشر داشته باشند چاپ شده اند. در حالی که می توانستند به سادگی بایگانی شوند.