امروزه درختهایی که رکورد بلندترین ارتفاع را دارند واقعاً به طرز افراطی بلندقامت هستند، اما احتمالاً در گذشته درختهایی حتی بزرگتر هم زندگی کردهاند. درختان زمانی بلند میشوند که به میزان کافی مواد مغذی در اختیار داشته باشند، از آسیب دور بمانند و به نور کافی دسترسی داشته باشند. اما زیستشناسان معتقدند که یک حد نهایی برای قد درختان وجود دارد — یعنی هیچ درختی از هیچ گونهای نمیتواند از آن بلندتر شود. این حد احتمالاً جایی بین ۴۰۰ تا ۴۲۶ فوت (۱۲۲ تا ۱۳۰ متر) است، که در هر معیاری هنوز هم بسیار عظیم است.
محدودیت قد درختها به نیروی جاذبه مربوط میشود. یک درخت تنها زمانی موفق است که بتواند آنقدر رشد کند که به اندازه کافی به نور دسترسی داشته باشد. درخت سرخچوب ساحلی (Sequoia sempervirens) یکی از گونههایی است که بسیار بلند رشد میکند، اما در نهایت، کشیدن آب از پایین تنهای به بلندی یک ساختمان چندطبقه به بالا بسیار دشوار میشود — به همین دلیل است که نوک درختان بلند معمولاً باریکتر میشود.
