متفرقه حرف دلت را بگو:)

[liluf]

هر خونواده و مادر و پدر مقدس نیستند
همه ی خواهر برادرا حامی هم نیستتد
هر بزرگتری قابل احترام نیست
و هر تجربه یی مختص خودش و اون زمان و اون لحظه بوده و هیچ ربطی به تو نداره
از رها کردن نترس
و از جنگیدن برا چیزی که دوسش داری خسته نشو
از اشتباهاتت درس بگیر

 

[پژواک خاموشی]

موج پوشید روی دریا را
پردهٔ اسم شد مسما را
نیست بی‌ بال اسم پروازش
ک.س ندید آشیان عنقا را
عصمت حسن یوسفی زد چاک
پردهٔ طاقت زلیخا را
می‌ کشد پنبه هر سحر خورشید
تا دهد جلوه داغ دل ها را
جاده هر سو گشاده است آغوش
که دریده‌ ست جیب صحرا را
شعلهٔ دل ز چشم تر ننشست
ابر ننشاند جوش دریا را
آگهی می‌ زند چو آیینه
مُهر بر لب زبان‌ گویا را
قفل‌ گنج زر است خاموشی
از صدف پرس این معما را
بیدل ار واقفی ز سرّ یقین
ترک‌ کن قصهٔ من و ما را

 

[پژواک خاموشی]

برای غیر این گفتار بوده است
وگرنه کار من کردار بوده است

 

[اوین]

هر نفسی بگوییم عقل تو کو چه شد تو را
عقل نماند بنده را در غم و امتحان تو

 

[اوین]

دم ٱفتو كوروك که نمشه
انگار غم عالم هشتن رو دلوم
شما هم ایرو مشد یا من باکیمه

 

[پژواک خاموشی]

دیگه خاطرم نیست زندگی کجاست

خاطرم نیست طعم بادو

خاطرم نیست کجام و

از یاد میبَرم لحظه هامو

ما چه غریبونه زندگی کردیم

هیچ جمعه ای قاتلم نیست

اسممو نپرس خاطرم نیست

و بی اثرن تریاق ها

 

[پژواک خاموشی]

مسمومم دریاب ، چه بادی میزد

اون پاییز عجب شلاقی میزد

تو گفتی که همه دیرن

چه مذاب بود طعم سینت

گفتم میرم یه طعم دیگه است

تو گفتی همه میرن

 

[پژواک خاموشی]

اعتراض دارم به رنگ سرخ که سوزانندست

به آبی که سرده ، به زرد که رنگ جدائیه

و هر رنگی که رنگ روحِ زندگی تووش نیست

رنگِ روحِ زندگی سبزه)

من زندگی میکنم تا نایی باقی مونده

میسازم راهو تا بی راهی باقی مونده

نفس فقط یک کلمه است

میکِشم واسه ی جمله های باقی مونده


این یه درخت هم میره برگاش

نگم از جرعت چی بگم جاش؟

این یه درخت هم میره برگاش

زنده باد اونی که میوه برداشت

با طراوت منم پُر بی طراوت

یه خنیاگر یه هدفونِ بی ترانست

غوغایی اینجاست زلزلست ها

کی دلِ ما رو این مدلی بنا کرد

من ، یا تو؟

 

[پژواک خاموشی]

خوبه ،خوبه دهن دستم بازه

میخوره تهش به دستت حسرت و درد

که میسُره تهش

اشک خوبه خالی کنه سرتو

بالا کن منم همون چی شده مگه


تا بیای به تاب هی میتابم

بهار ندی وسط دی میخوابم

از این زخما خیلی دارم

هی میریزه ، هی میذارم


پای من میشه به پایِ تو خم

من تویی و تو من

بذار روی شونه های من بخوابم

یعنی سرِ تو جا بشه رو شونه ی من

 

[پژواک خاموشی]

جهان میگه جرمه تن تووی تَن

بزن تک به نفس ، تک به قدم

باشه طنابِ رابطه پاره نشه

که ما به اعدام بمیریم تووی هم


من زندگی میکنم تا نایی باقی مونده

میسازم راهو تا بی راهی باقی مونده

نفس فقط یک کلمه است

میکِشم واسه ی جمله های باقی مونده

این یه درخت هم میره برگاش

نگم از جرعت چی بگم جاش

این یه درخت هم میره برگاش

زنده باد اونی که میوه برداشت

با طراوت منم پُر بی طراوت

یه خنیاگر یه هدفونِ بی ترانست

غوغایی اینجاست زلزلست ها

کی دلِ ما رو این مدلی بنا کرد

من ، یا تو؟