جهانگردی در سال ۲۰۲۵ به کجای آسیا سفر کنیم؟

[ROKH]

چگونه برنامه‌ریزی کنیم: پروازهای مستقیمی زیادی به هانگژو وجود دارد، یا بازدیدکنندگان می‌توانند از قطارهای پرسرعت از ایستگاه هنگکیاو شانگهای استفاده کنند که ظرف کمتر از یک ساعت به ایستگاه هانگژو شرق می‌رسند. فصل گردشگری اوج هانگژو از مارس تا مه است، زمانی که شکوفه‌های زنده و باران‌های مه‌آلود مناظر طبیعی آن را به زیبایی نقاشی می‌کنند. گزینه‌های هتلی جدید زیادی در حال ظهور هستند، اما کسانی که به دنبال اقامتی کلاسیک‌تر هستند، باید به هتل فور سیزنز هانگژو در کنار دریاچه غربی مراجعه کنند.

 

[ROKH]

شهر هو چی مین، ویتنام
​

 

[ROKH]

این کلان‌شهر جنوبی ویتنام به‌عنوان یکی از سریع‌ترین مقاصد گردشگری جهان شناخته شده است که رکوردهای پیش از پاندمی را با فاصله قابل توجهی شکست داده و هیچ زمانی بهتر از سال ۲۰۲۵ برای بازدید از آن وجود ندارد. دقیقاً پنجاه سال از سقوط سایگون و پایان جنگ ویتنام در سال ۱۹۷۵ می‌گذرد و شهر هوشی‌مین – که هنوز به صورت محلی سایگون نامیده می‌شود – قرار است مجموعه‌ای از رویدادهای بزرگ، نمایشگاه‌ها و جشن‌ها را به مناسبت نیم قرن اتحاد ملی برگزار کند.

 

[ROKH]

مسافرانی که به صورت داخلی سفر می‌کنند، می‌توانند از ترمینال ۳ فرودگاه تان سون نهات بهره‌مند شوند که قرار است در ۳۰ آوریل ۲۰۲۵ افتتاح شود؛ همچنین متروی شهر هوشی‌مین که با وجود تأخیرهای متعدد، شایعه شده است که امسال نخستین سفرهای خود را آغاز کند. علاوه بر این، نباید از بازسازی در حال انجام هتل نمادین شرایتون سایگون گرند اپرا و هتل‌های متعدد دیگری که به زودی افتتاح خواهند شد، از جمله هتل ایندیگو متعلق به گروه IHG و هتل کمپینسکی سایگون ریور طراحی‌شده توسط کنگو کما، غافل شد.

 

[ROKH]

فراتر از زیرساخت‌های شهری و گردشگری، شهر هوشی‌مین درخشان‌ترین نقش را به‌عنوان یکی از کانون‌های فرهنگی جنوب‌شرق آسیا ایفا می‌کند — یک مرکز منطقه‌ای برای تجارت، غذاخوری و مد. در زمینه خرید، برندهای محلی مانند Fancì Club و Latui Atelier در سال‌های اخیر توجه ستاره‌های کی‌پاپ و بازیگران مطرح هالیوود را به خود جلب کرده‌اند. و در سال ۲۰۲۳، نخستین راهنمای میشلن ویتنام، اولین ستاره خود را به رستوران نوین ویتنامی Anan Saigon اهدا کرد؛ سرآشپز این رستوران، پیتر کوونگ فرانکلین، اخیراً مفهومی جدید با تمرکز بر سوپ نودل به نام Pot Au Pho افتتاح کرده است. با این حال، در کنار همه نوآوری‌ها، این شهر که در دوران استعمار فرانسه به «مروارید شرق» معروف بود، همچنان بسیاری از جذابیت‌های دنیای قدیم خود را حفظ کرده است؛ از بازارهای پرجنب‌وجوش گرفته تا فروشندگان خیابانی روستایی که سوپ نودل هو تیئو و ساندویچ‌های بان می را عرضه می‌کنند.

 

[ROKH]

چگونه برنامه‌ریزی کنیم: بین ماه‌های دسامبر تا آوریل سفر کنید تا از فصل بارانی جلوگیری شود و بتوانید در گاسترو-پاب‌های محلی بیرون بنشینید و غذاهای دریایی تازه‌ای مانند صدف‌های دریایی با روغن پیازچه و بادام‌زمینی خرد شده را میل کنید. هتل شرایتون سایگون گرند اپرا، که اخیراً بازسازی شده و در خیابان مشهور دونگ خویی قرار دارد، یکی از نمادین‌ترین محل‌های اقامت در شهر است و مناظری خیره‌کننده از رودخانه سایگون ارائه می‌دهد.

 

[ROKH]

کوالالامپور، مالزی
​

 

[ROKH]

مالزی اغلب تحت‌الشعاع همسایه پرزرق‌وبرق خود، سنگاپور، قرار می‌گیرد، اما با بر عهده گرفتن ریاست اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا (آسه‌آن) در سال ۲۰۲۵، موجی تازه از خوش‌بینی و هیجان در سراسر کشور به چشم می‌خورد.

 

[ROKH]

در پایتخت، کوالالامپور، همه نگاه‌ها به میدان استقلال (Independence Square) دوخته شده است — میدان بزرگ مرکزی که به‌طور محلی به نام داتاران مردکا (Dataran Merdeka) شناخته می‌شود، جایی که مالزی برای نخستین بار در سال ۱۹۵۷ استقلال خود را اعلام کرد. این منطقه کانون چندین برنامه بازسازی فرهنگی است، از جمله Kreatif KL، رویدادی سالانه با نمایشگاه‌ها، کارگاه‌ها و پیاده‌روی‌های موضوعی در مرکز شهر. انتظار می‌رود هنر خیابانی سفارشی بیشتری به نمایش گذاشته شود، همراه با اجراهای موسیقی و رقص عمومی که به برنامه "یک‌شنبه‌های بدون خودرو" که اخیراً معرفی شده، افزوده خواهند شد. همچنین یک نمایش فرهنگی بزرگ‌تر در دستور کار است که کل منطقه را در بر می‌گیرد و به‌دست جو سیدک، کیوریتور سابق جشنواره محبوب George Town در پنانگ، طراحی شده است. این جشنواره که "جشن آسیا" نام دارد، قرار است در سال ۲۰۲۵ به‌طور رسمی راه‌اندازی شود و امید دارد که کوالالامپور را به‌عنوان یک قطب خلاقیت معرفی کند.

 

[ROKH]

این تحولات پس از نوسازی محله چینی‌های کوالالامپور (Chinatown) صورت گرفته است، محله‌ای که اکنون میزبان چندین بار و اسپیك‌ايز جدید شده است. در این منطقه همچنین هتل Else، با سبک آرت‌دکو، ساخته شده که در محل یک انبار لاستیک مربوط به دهه ۱۹۳۰ بنا شده است. یکی دیگر از جاذبه‌های این محله، خیابان کوای چای هونگ (Kwai Chai Hong) است — کوچه‌ای پر از نقاشی‌های دیواری تعاملی و هنر خیابانی که جان تازه‌ای به این بخش تاریخی از شهر بخشیده‌اند.