ادبیات نوشتاری سنجد و بلوطِ گمشده

[Nirvana]

روزی روزگاری، در دل جنگلی سبز و پر درخت، سنجابی کوچولو به نام سنجد زندگی می‌کرد. سنجد عاشق جمع کردن بلوط بود. او هر روز صبح با خوشحالی از خانه‌اش بیرون می‌پرید، از شاخه‌ای به شاخه‌ی دیگر می‌رفت و بلوط‌ها را در کیف کوچکش می‌گذاشت.

اما یک روز، وقتی خواست کیفش را باز کند، دید… هیچ بلوطی درونش نیست! ​

 

[Nirvana]

سنجد با تعجب گفت:

«اوه نه! همه‌ی بلوط‌هام کو؟!»

او شروع کرد به گشتن.

رفت پیش جغد دانا و پرسید:

«آقای جغد، بلوط‌هام رو ندیدی؟»

جغد لبخندی زد و گفت:

«شاید یادته کجا گذاشتی‌شون، فقط باید آروم باشی و با فکر بگردی.»​

 

[Nirvana]

سنجد به یاد آورد که دیروز کنار رودخانه بازی می‌کرد. وقتی برگشت آنجا، دید ردّ پای کوچکی روی خاک است. ردها را دنبال کرد تا رسید به لونه‌ی خرگوش کوچولویی به نام پاپی.

پاپی با شرمندگی گفت:

«ببخش سنجد! فکر کردم اون بلوط‌ها بدون صاحب‌اند. می‌خواستم فقط یکی‌شون رو امتحان کنم.»​

 

[Nirvana]

سنجد خندید و گفت:

«اشکالی نداره، پاپی! ولی می‌تونیم با هم تقسیمشون کنیم.»

از آن روز به بعد، سنجد و پاپی دوست‌های جدا نشدنی شدند و هر روز با هم دنبال بلوط‌های تازه می‌گشتند.​

 

[Nirvana]

❄The end❄​