فایل شده [هاویر] اثر « آرام کاربر انجمن رمان بوک »

[STARLET]

نام اشعار: هاویر
ژانر: عاشقانه، تراژدی
قالب: سپید
نویسنده: آرام
ویراستار: @Kamtar az
hich
کپیست: @آرشیت

مقدمه:
همچو رود، آرام با من رهسپار شو؛
مانند طوفانی سهمگین دریا مرا در خود غرق کن؛
دستانت را به من بده و با من گوش فرا بده به عشق!
به حرف دریا باش که می‌گوید: معشوق را یاد نبر!
مرا از یاد نبر، ای معشوق معشوق!
نبر که دیوانه‌ای سرگشته‌ می‌شوم... .

 

[mobina01]

با سلام.
شاعر عزیز، ضمن خوش‌آمدگویی و سپاس از انتخاب انجمن رمان بوک برای منتشر کردن
آثار خود؛ خواهشمندیم قبل از تایپ اشعار قوانین زیر را با دقت مطالعه کنید:
[قوانین اشعار در حال تایپ]

پس از گذشت پانزده پست، در تاپیک زیر درخواست نقد شورا دهید:
[درخواست نقد اشعار]

پس از ارسال پانزده پست می‌توانید درخواست جلد برای اشعار خود دهید:
[تاپیک جامع درخواست جلد اشعار]

پس از گذشت پانزده پست می‌توانید درخواست تعیین سطح برای اشعارتان بدهید:
‌[تاپیک درخواست تگ اشعار]

در صورتی که نمی‌خواهید به نوشتن اشعارتان ادامه دهید و یا سوالی دارید در این تاپیک اعلام کنید:
[تاپیک پرسش و پاسخ اشعار]

اگر اشعارتان به پایان رسید در این تاپیک اعلام کنید:
[اعلام پایان اشعار کاربران]

شاعران دقت کنند در صورتی که دو ماه تاپیکشان آپدیت نشود تاپیک بسته می‌شود.

●با آرزوی موفقیت شما
[ مدیریت تالار شعر]​

 

[STARLET]

مگر می‌شود خیالت را فراموش شد؟
می‌شود آیا؟
انگار همین دیروز بود که همراه با باد بی‌وفا شدی؛
مانند الماس، دست‌نیافتنی شدی؛
حال چگونه می‌گویی مرا از یاد ببر؟
چگونه تو را از یاد ببرم که غمت خنجر است؟
چگونه ببرم که درحال فنا هستم؟
چگونه؟!

 

[STARLET]

درختان سر بر عشق گذاشتند،
گل‌ها سر تعظیم فرود آوردند؛
اما تو به جناب معشوق سجده نکردی.
آخر چرا این‌گونه با من بودی؟
مگر می‌شود بر عشق فرود نیاورد؟
به خدا نمی‌شود؛
اما تو قانون را عوض کردی.

 

[STARLET]

در نگاهت هیچ شرمساری نیست؛
مگر می‌شود از نابودی من،
شاد باشی؟
می‌شود مانند پسته، خوشحال و خندان باشی؟
نمی‌شود؛ اما تو بی‌رحمی را،
در حقم تمام کردی!
و یادی ز من نمی‌کنی.

 

[STARLET]

گویا در رخم فقط غم خانه کرده
گویا در چشمانم سردی لانه کرده
مگر تو چه قدرتی داری که مرا زخم زدی
و من حال دارم با توی بی‌وفا می‌مانم؟
چه قدرتی داری که بعد از رفتنت،
خاطرات در ذهنم مانده
و مانند سرطان درد را تزریق می‌کند؛
درد نبود و محنت ازدست‌رفته‌ات!

 

[STARLET]

همچو بید مجنون، رقصان در انتظار تو
نشستم در کنج خانه، ای بی‌وفا!
کجایی که نمی‌آیی؟
کجایی که صبحتت نمی‌توان کرد؟
مگر تو نمی‌دانی مایه‌ی حیاتی؟
تو همچون آبی؛ نباشی زندگی بی‌معناست!
نباشی در پستوی خیال می‌مانم،
و کسی برای بازگشتم انتظار نمی‌کشد.

 

[STARLET]

هر طرف را می‌بینم،
تو را پیدا نمی‌کنم.
از نشان‌هایی که داده‌اند،
فکر کنم در همین حوالی باشی؛
زیر همین آسمان کبود
یا جایی در ارغوانی خاطرات
یا در شب خفته
که بوی مهتابش
مرا گیج می‌کند.
تو در این حوالی هستی و
مرا دل‌خوش به زندگی می‌کنی.

 

[STARLET]

می‌گویند کسی که آلزایمر دارد،
قدم زدن در زیر آسمان را
از یاد نمی‌برد.
تو برایم قدرت قدم زدن
در زیر آسمان هستی،
که هیچ‌گاه فراموش نمی‌شوی
و در عمق خیال زندگی می‌کنی.

 

[STARLET]

خورشید گرمابخش تو،
بر من بوسه زد؛
ماهی که از آن سخن گفتی،
با من همسپار شد؛
آسمانی که در زیر آن پیوند عشق سر دادی،
با من خندان از تو سخن گفت؛
زمینی که بر روی آن گام نهادی،
زیر گوشم نجوای تو را سر داد
و حال ببین که چقدر بهم نزدیکیم؛
معشوق جان!