انشاء پنجره‌ای رو به فردا

[آریانا]

بعضی پنجره‌ها رو به خیابان باز می‌شوند، بعضی رو به حیاط، اما زیباترین پنجره، پنجره‌ای است که رو به آینده باز می‌شود.
هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شوم، انگار پرده این پنجره کنار می‌رود و روزی تازه مقابلم قرار می‌گیرد. روزی که هنوز هیچ خطی روی آن نوشته نشده و منتظر است تا با تلاش، لبخند و تصمیم‌های من شکل بگیرد. آینده شبیه جاده‌ای مه‌آلود است؛ نمی‌توانم انتهایش را ببینم، اما می‌دانم اگر قدم بردارم، مسیر کم‌کم روشن خواهد شد.
گاهی از اشتباهات گذشته ناراحت می‌شوم، اما فهمیده‌ام گذشته کتابی است که باید از آن درس گرفت، نه اینکه در صفحاتش زندگی کرد. آنچه اهمیت دارد، امروز است؛ زیرا امروز پلی میان دیروز و فرداست.
من آرزوهای زیادی دارم، می‌خواهم روزی به اهدافم برسم و برای خودم و اطرافیانم مفید باشم. می‌دانم رسیدن به آرزوها آسان نیست، اما هیچ ستاره‌ای بدون تاریکی شب دیده نمی‌شود.
به همین دلیل هر روز به پنجره فردا نگاه می‌کنم؛ پنجره‌ای که به من یادآوری می‌کند امید، زیباترین چیزی است که یک انسان می‌تواند با خود حمل کند.
نتیجه‌گیری:
آینده از آنِ کسانی است که به رویاهایشان ایمان دارند و برای رسیدن به آن‌ها تلاش می‌کنند. پس باید هر روز با امید و پشتکار، قدمی به سوی فردایی بهتر برداریم.