طب کامل ترین معرفی از گیاه مورینگا (گز روغنی)

[-pariya-]

گلدهی در شش ماه اول پس از کاشت آغاز می شود. در مناطق خنک فصلی، گلدهی فقط یک بار در سال در اواخر بهار و اوایل تابستان اتفاق می افتد. در دمای ثابت فصلی و با بارندگی ثابت، گلدهی می تواند دو بار یا حتی در تمام طول سال اتفاق بیفتد.

 

[-pariya-]

میوه های این درخت دانه های قهوه ای تیره و کروی با قطر حدود ۱ سانتی متر را در خود جای می دهد. دانه ها دارای سه بال سفید و کاغذی هستند و توسط باد و آب پراکنده می شوند.

 

[-pariya-]

آفات گیاه (درخت) مورینگا
درخت مورینگا در محدوده بومی یا معرفی شده خود تحت تاثیر هیچ بیماری جدی قرار نمی گیرد. در هند آفات حشرات متعددی از جمله کاترپیلارهای مختلف مانند کاترپیلار پوست خوار ، کاترپیلار مودار یا کرم برگ سبز باعث ایجاد برگ‌زدایی جدی می‌شوند.

 

[-pariya-]

عوامل آسیب رسان نیز می توانند شته ها، ساقه خوارها و مگس میوه باشند. در برخی مناطق، موریانه ها نیز می توانند آسیب جزئی ایجاد کنند.

 

[-pariya-]

درخت مورینگا میزبان Leveillula taurica ، یک کپک یا سفیدک پودری است که باعث آسیب به محصولات پاپایا در جنوب هند می شود. علاوه بر این، کرم‌های پروانه پوزه Noorda blitealis عمدتا از برگ‌ها تغذیه می‌کنند و می‌توانند باعث از بین رفتن کامل برگ شوند.

 

[-pariya-]

روش تکثیر گیاه (درخت) مورینگا
مورینگا را می توان از بذر یا قلمه تکثیر کرد. کاشت مستقیم به دلیل بالا بودن سرعت جوانه زنی امکان پذیر است . بذر مورینگا را می توان در تمام طول سال در خاکی با زهکشی خوب کاشت. قلمه هایی به طول ۱ متر و حداقل ۴ سانتی متر قطر را می توان برای تکثیر رویشی استفاده کرد.

 

[-pariya-]

این درخت طیف وسیعی از شرایط خاک را تحمل می‌کند، اما خنثی تا کمی اسیدی را ترجیح می‌دهد ( PH 6.3 تا 7.0). خاک با زهکشی خوب، شنی یا لومی برای آن مناسب است. در خاک غرقاب، ریشه ها تمایل به پوسیدگی دارند. مورینگا گیاهی آفتاب‌پسند و گرما دوست است و سرما و یخبندان را تحمل نمی‌کند .

 

[-pariya-]

خاستگاه گیاه (درخت) مورینگا
سر منشا رویش این درخت را هند معرفی کرده اند. درخت مورینگا عمدتا در مناطق خشک، نیمه خشک، گرمسیری و نیمه گرمسیری رشد می‌کند و می توان آن را با استفاده از آب باران بدون تکنیک های آبیاری گران قیمت پرورش داد.

 

[-pariya-]

مورینگا را در باغ ها، حیاط خانه ها و به عنوان حصار در جنوب و جنوب شرقی آسیا می کارند. در فیلیپین و اندونزی معمولا برای برگ های آن که به عنوان غذا استفاده می شود، کشت می شود. مورینگا همچنین توسط مرکز جهانی سبزیجات در تایوان به طور گسترده کشت می شود.

 

[-pariya-]

مورینگا در آمریکای مرکزی و حوزه دریای کارائیب، کشورهای شمالی آمریکای جنوبی، آفریقا، آسیای جنوبی و جنوب شرقی و کشورهای مختلف اقیانوسیه کشت می شود.