آموزشی تاتر ، سخت ترین نوع نوشتن است

[-pariya-]

همسرتان ویوین مرچنت همیشه در نمایش های شما بازی می کند .آیا نقش هایی برای او می نویسید؟
نه. هرز هیچ نقشی را برای هیچ بازیگری نمی نویسم و این قاعده در مورد همسرم هم صادق است . اما فکر می کنم او بازیگر خیلی خوبی است و کار کردن با او بسیار جالب است و می خواهم که در نمایش هایم بازی کند.
وقتی نوشتن نمایشنامه را آغاز کردید بازیگری حرفه تان بود؟

 

[-pariya-]

بله. بازیگری تنها تجربه ای بود که داشتم. من به دانشگاه نرفتم.در شانزده سالگی مدرسه را ول کردم . بسیار پر جنب و جوش و بی قرار بودم. تنها چیز جالب در مدرسه برایم زبان انگلیسی و ادبیات بود.اما من زبان لاتین را بلد نبودم.

 

[-pariya-]

بنابراین نمی توانستم به دانشگاه بروم.به یکی دو تا مدرسه ی نمایش رفتم اما تحصیل را بطور جدی دنبال نکردم. اکثر اوقاتن عاشق بودم و به همین خاطر درگیر احساساتم هستم.
مدارس نمایش هیچ سودی برای شما نداشت؟
نه به هیچوجه. فقط وقت گذرانی بود.
در جوانی زیاد تاتر تماشا می کردید؟

 

[-pariya-]

نه خیلی زیاد. تنها کسی که دوست داشتم کارش را در شکسپیر کمپانی ببینم دانالد وولفیت بود . واقعا دوستش داشتم . اجرای شاه لیر او هنوز هم بهترین اجرایی است که از این نمایش دیده ام و پس از آن سالهای زیادی متون ادبات مدرن و رمانهای جذاب خواندم.
آثار نمایشنامه نویسانی مثل برشت برشت و پیراندللو را نمی خواندید؟

 

[-pariya-]

اوه نه ، مطمئنا نه .آثار همینگوی . داستایوسکی ، جویس و هنری میلر و کافکا را می خواندم . رمان های برشت را هم می خواندم اما تا وقتی که چند نمایش اولم را نوشته بودم اسم اوژن یونسکو را نشنیده بودم.

 

[-pariya-]

فکر می کنید این نویسندگان تاثیری بر نوشتن شما گذاشتند؟
شخصا فکر می کنم از هر چیزی که خوانده ام تاثیر گرفته ام و من همیشه در حال خواندن هستم.اما هیچکدام از این نویسندگان بطور ویژه تاثیری بر من نگذاشتند. بکت و کافکا بیشتر از بقیه با من ماندند. فکر می کنم بکت بهترین نویسنده ی زنده ی دنیاست . ( زمان انجام این مصاحبه ساموئل بکت زنده بود.) جهان من با نویسندگان دیگر پیوند خوده است و این یکی از بهترین ویژگی های جهان من است.

 

[-pariya-]

موسیقی هم بر نوشتن شما تاثیر گذاشت؟
نمی دانم چطور موسیقی می تواند بر نوشتن تاثیر بگذارد. اما هم موسیقی جز و هم موسیقی کلاسیک برایم امیت زیادی دارد. مفهومی از موسیقی را در نوشتن احساس می کنم که مساله ی متفاوتی از تاثیر پذیری از موسیقی است.

 

[-pariya-]

بولز و وبرن اهنگسازانی هستند که این روزها کارهایشان را زیاد گوش می دهم.
محدودیت هایی که نوشتن برای تاترایجاد می کند حوصله تان را سر نمی برد ؟

 

[-pariya-]

نه. تاتر سخت ترین و برهنه ترین نوع نوشتن است. بنابراین نویسنده کاملا محدود است . من چند فیلمنامه هم نوشته ام اما بنا به دلایلی نتوانسته ام خودم را راضی کنم که براساس ایده ای بکر فیلمنامه بنویسم. مهمانی چای ، کاری که تلویزیون برای نوشتم البته فیلم و سینمایی بود.

 

[-pariya-]

نوشتن برای تلویزیون و سینما آسان تر از نمایشنامه نویسی است.در سینما و تلویزیون اگر از صحنه ای خسته شدید می توانید بیندازیدش دور و با صحنه ای دیگر ادامه دهید ( البته اغراق می کنم) اما در مورد تاتر متفاوت است . شما روی صحنه گرفتار هستید ، شخصیت ها سر صحنه گرفتارند.