آموزشی سبک نوشتاری رسمی و غیر رسمی+آموزش

[•Nazi•]

جملات ساده و روان:
نیازی به رعایت ساختارهای پیچیده نیست؛ می‌توان به سبک محاوره‌ای نوشت.

 

[•Nazi•]

استفاده از زبان عامیانه و دوستانه:
به کار بردن اصطلاحات رایج، مخفف‌ها و کلمات پرکاربرد.

 

[•Nazi•]

عدم رعایت سختگیرانه‌ی قواعد نگارشی:
معمولاً قوانین سخت‌گیرانه دستور زبان رعایت نمی‌شوند و جملات ممکن است کوتاه یا حتی ناقص باشند.

 

[•Nazi•]

لحن صمیمانه:
نویسنده ممکن است مخاطب را مستقیماً خطاب کند، احساسات شخصی را وارد متن کند یا شوخی و کنایه به کار ببرد.

 

[•Nazi•]

استفاده از افعال و عبارت‌های ساده:
مانند «هست» به جای «می‌باشد»، «باید» به جای «لازم است»، و «ببین» به جای «ملاحظه فرمایید».

 

[•Nazi•]

نمونه‌ی متن غیررسمی:
پیام به دوست:
سلام مهرداد! خوبی؟ یه چیزی بگم که باور نمی‌کنی! امروز توی بازی آنلاین یه مرحله‌ی عجیب دیدم، انگار نفر قبلی واقعاً گیر کرده بود تو بازی! حس کردم یه راز تو این بازی هست... امشب وقت داری که بازی کنیم؟

 

[•Nazi•]

انتخاب بین سبک رسمی و غیررسمی بستگی به موقعیت، مخاطب و هدف نوشتار دارد. اگر در حال نگارش نامه اداری، مقاله علمی یا گزارش رسمی هستید، بهتر است از سبک رسمی استفاده کنید. اما اگر در حال نوشتن پیام‌های شخصی، داستان‌های محاوره‌ای یا متن‌های روزمره هستید، سبک غیررسمی مناسب‌تر است.

 

[•Nazi•]

برای آموزش نوشتن به سبک رسمی و غیررسمی، باید چند مرحله را در نظر بگیریم:

 

[•Nazi•]

۱. شناخت هدف و مخاطب
قبل از شروع نوشتن، باید مشخص کنیم هدف متن چیست و چه کسانی آن را می‌خوانند.

 

[•Nazi•]

اگر هدف رسمی باشد (مثل نامه اداری، مقاله علمی، قرارداد)، باید ساختار دقیق و واژه‌های استاندارد استفاده کنیم.