همگانی (سخنی به مخاطب ناشناس)

[اوین]

امشب از دفتر عمرم صفحاتی خواندم

چون به نام تو رسیدم لحظاتی ماندم

همه ی دفتر عمرم ورقی بیش نبود

همه در دفتر من حسرت دیدار تو بود

 

[اوین]

دعا میڪنم زیر این سقف بلند
روے دامان زمیــن
هر ڪجا خستہ و پرغصه شدے
دستــے از غیب به دادت برسد
و چــہ زیباست
ڪه آن دست ، “خدا” باشد و بس…

 

[Delaram*]

لبِ خاموش
نمودارِ دلِ پر سخن است...

- صائب تبریزی

 

[اوین]

در کوچه‌سار شب که نسیم اسرار نهفته‌ای را می‌گفت به گوش هر برگ
من از کنار بید مجنون می‌گذشتم

 

[اوین]

تو شناس‌ترین ناشناس من،

من را ورق زدی، خط‌به‌خط فهمیدی…

اما همان‌جا که باید می شناختی

چشم بستی و گذشتی ...

 

[Delaram*]

رنج ما را که توان برد به یک گوشه چشم
شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی

 

[اوین]

تو منو از بر بودی

تمامم را خوندی

ولی آخرش چی شد؟

با اینکه شناختی

یه جوری با من تا کردی که گویی غریبه‌ام…

باورم نکردی ، منو ساده رد کردی

 

[Delaram*]

شب صحبت غنیمت دان که بعد از روزگار ما
بسی گردش کند گردون بسی لیل و نهار آرد

 

[اوین]

بندها از هم گسست،

نقشِ قفس شکست.

پایانِ هر چه بود،

آزادی‌ات فرود.

اینک رها برو،

از آن چه رفت و شد

 

[Delaram*]

یک روز می‌آیی که من دیگر دچارت نیستم
از صبر ویرانم ولی چشم انتظارت نیستم
یک روز می‌آیی که من نه عقل دارم نه جنون
نه شک به چیزی نه یقین، م*ست و خمارت نیستم
شب‌زنده داری می‌کنی تا صبح زاری می‌کنی
تو بی‌قراری می‌کنی، من بی‌قرارت نیستم