مجموعه اشعار فاضل نظری

[mobina01]

اگر چه شعمی و از سوختن نپرهیزی
نبینم ات که غریبانه اشک می ریزی!

هنوز غصه خود را به خنده پنهان کن!
بخند! گر چه تو با خنده هم غم انگیزی

 

[mobina01]

غمت مباد که دنیا ز هم جدا نکند
رفیق‌های در آغوش هم گریسته را

 

[mobina01]

گرچه چشمان تو جز در پی زیبایی نیست
دل بکن! آینه این قدر تماشایی نیست

حاصل خیره در آیینه شدن ها آیا
دو برابر شدن غصه تنهایی نیست؟!

 

[mobina01]

ای زندگی بردار دست از امتحانم
چیزی نه میدانم نه می‌خواهم بدانم

دلسنگ یا دلتنگ، چون کوهی زمینگیر
از آسمان دلخوش به یک رنگین‌کمانم

 

[mobina01]

هم از سکوت گریزان، هم از صدا بیزار
چنین چرا دلتنگم؟ چنین چرا بیزار

زمین از آمدن برف تازه خشنود است
من از شلوغی بسیار رد پا بیزار...

 

[mobina01]

به وصف هیچ ک.س جز تو دم نخواهم زد

خوشا کسی که اگر شاعر است، شاعر توست!

که گفته است که من شمع محفل غزلم؟!

به آب و آتش اگر می زنم بخاطر توست

 

[mobina01]

نسبت
عشق به من
نسبت جان است به تن
توُ بگو
من به توُ مشتاق ترم
یا تُو به من...؟

 

[mobina01]

با اینکه خلق ، بر سر دل می‌نهند پا
شرمندگی نمی‌کشد این فرش نخ‌نما

بهلول‌وار ، فارغ از اندوه روزگار
خندیده‌ایم ! ما به جهان یا جهان به ما

کاری به کار عقل ندارم ؛ به قول عشق
کشتی شکسته را چه نیازی به ناخدا

گیرم که شرط عقل به جز احتیاط نیست
ای خواجه ! احتیاط کجا ؟ عاشقی کجا ؟

فرقی میان طعنه و تعریف خلق نیست
چون رود بگذر از همه‌ی سنگریزه‌ها ...

 

[mobina01]

در آغوش خود "بار دیگر" بگیر
من این موج از هر طرف رانده را
شب عاشقی رفت و گم کرده ام
در ِ شیشه ی عطر وامانده را....

 

[mobina01]

آنکه یک عمر،
به شوق تو در این کوچه نشست،
حال وقتی به لب پنجره می‌آیی نیست !