مشاعره مشاعره با حرف "الف"

[پایان]

آمدم با روی خندان دیده گریان می روم
تا نبینی اشکها بر روی و دامان می روم

 

[Tara Motlagh]

از تــو دورم مـن و دیـوانه و مدهوش توام
آنـچنان محو تــو گشتم که در آغـوش توام

یکــدم از دل نـــبرم یــاد دلاویـز تــورا
گـرچه چون عشق ز دل رفته فراموش توام

 

[پایان]

آن یار سفر کرده‌ی ما از سفر آمد

خوش باش که دیگر همه دردت به سر آمد

آن تلخی دوران بلا رفت ز کامم

شیرینی ایام به کامم شکر آمد

 

[Tara Motlagh]

آمدم نقش تو را بر سر قالی بکشم
تار و پود غزلم بر سر آن دار گریست

عزم کردم که تو را از نظرم پاک کنم
دل به امید خوش لحظه ی دیدار گریست

 

[پایان]

ای درآمیخته با هر کسی از راه رسید

می توان از تو فقط دور شد و آه کشید

 

[Tara Motlagh]

آه سرد و سرشک و گونه ی زرد
هر سه در عشق بی‌حقایق نیست

توبه از عاشقان امید مدار
عشق و توبه به هم موافق نیست

دل به عشق است زنده در تن مرد
مرده باشد دلی که عاشق نیست

 

[پایان]

آه، وقتی که تو، لبخند نگاهت را می تابانی

بال مژگان بلندت را می خوابانی

 

[Tara Motlagh]

آن زمان کآرزوی دیدن جانم باشد
در نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنم

 

[پایان]

آه و صد آه که ایمن نیم از آتش آه

گر چه سر تا قدمم غرقه دریا مانده

 

[Tara Motlagh]

آری منم! آن دخترِ افسانه‌پرداز
از نو بخوان منظومه‌ی شیدائی‌ام را

در من نخواهد مُرد آن مغرورِ مشتاق
آتش نخواهی زد دلِ دریائی‌ام را

آن شعرِ نابم زیر آوارِ هیاهو
روزی ستایش می‌کنی زیبائی‌ام را

مهشید ایمائی بیاور شاعرانه
بر من نمی‌بخشد قلم‌فرسائی‌ام را