مشاعره مشاعره با "گ"

[پایان]

گرم ترانه چنگ صبوح نیست چه باک

نوای من به سحر آه عذرخواه من است

 

[Tara Motlagh]

گر بگویم که به جان آمدم از دوریِ دوست
خود محال است، که بی دوست مرا جانی نیست

 

[amir mohamad]

گر دلی داری به دلبندی بده
ضایع آن کشور که سلطانیش نیست

کامران آن دل که محبوبیش هست
نیکبخت آن سر که سامانیش نیست

 

[پایان]

گرگ هم مثل شما تشنه ی خونریزی نیست
خوی تان جز تب افســـرده ی پاییزی نیست

قـــوم مـــوسی نشـــده قــوم جـهالـت بودیـد
طفـــل کشتـــید و به دنـــبال غنیمت بـودید

 

[Tara Motlagh]

گر شود آن‌روی روشن جلوه‌گر هنگام صبح
پیش رخسارت کسی بَر لب نیارد نامِ صبح

 

[پایان]

گفتا تو از کجایی کآشفته می‌ نمایی
گفتم منم غریبی از شهر آشنایی

گفتا سر چه داری کز سر خبر نداری
گفتم بر آستانت دارم سر گدایی

 

[Tara Motlagh]

گرچه آزردی‌ام ای دوست! محال است که من
چون تو از دوست به بیگانه شکایت ببرم

 

[پایان]

گر مهر رخت خیمه بر افلاک زند

دُرّاعه ی نیلگون فلک چاک زند

سلطان سپهر زان برآید هر روز

تا پیش رخ تو بوسه بر خاک زند

 

[Tara Motlagh]

ڪَرچه مجنونم و صحراے جنون جاے منست
لیڪ دیوانه تر از من دلِ شیداے منست

آخر از راه دل و دیده سر آرد بیرون
نیش آن خار ڪه از دست تو در پاے من است

 

[پایان]

گهی رحمان و گه جبار می شد
گهی غفار و گه قهار می شد
عبایش را که می پوشید حیدر
خودش یک کعبه ی سیار می شد