مشاعره مشاعره حرف " چ "

[پایان]

چون که کمر ببسته‌ام ، بهر چنان قمررخي
از پي هر ستاره گو ، ترک قمر چرا کنم

 

[Tara Motlagh]

چنان محوِ بودنت بودم ندانستم
کی خداحافظ به گوشم خواندہ ای؟
کی رفتہ ای؟
کی مردہ ام؟

 

[ill_mah]

چتر ها در شرشر دلگیر باران می رود بالا
فکر من آرام از طول خیابان می رود بالا

من تماشا می کنم غمگین و با حسرت خیابان را
یک نفر در جان من مسـ*ـت و غزل خوان می رود بالا

گشته ام میدان به میدان شهر را هر گوشه دردی هست
ارتفاع دردها از پیچ شمیران می رود بالا

خواجه در رویای خود از پای بست خانه می گوید
ناگهان صدها ترک از نقش ایوان می رود بالا

درد من هر چند درد خانه و پوشاک ارزان نیست
با بهای سکه در بازار تهران می رود بالا

گاه شب ها بعد کار سخت و ارزان خواب می بینم
پول خان با چکمه اش از دوش دهقان می رود بالا

جوجه های اعتقادم را کجا پنهان کنم ، وقتی
شک شبیه گربه از دیوار ایمان می رود بالا

فکر من آرام از طول خیابان می رود پایین
یک نفر در جان من اما غزل خوان می رود بالا

 

[پایان]

چرا ز روی لطافت بدین غریب نسازی
که بس غریب نباشد ز تو غریب نوازی

 

[ام کا اچ p.r]

چنان مستم کنون در روی ساقی
که درمستی نخواهم ماند باقی
چنان مستم که پای از سر ندانم
بجز ساقی در این رهبر ندانم

 

[پایان]

چرا از طعنه ی بالانشینان
دلخوری ای دوست؟
خبر دارم که این چرخ فلک
گرد است و می چرخد

 

[Serenya]

چون بندگی نباشد از زندگی چه سود
از باده چون تهیست چه حاصل زمام ما

 

[𝖠︎𝗒𝗅︎𝗂𝗇︎]

چون ماه نو از حلقه به گوشان توایم
چون رود خروشنده خروشان تو ایم

 

[پایان]

چشمت به ‌چشم ما و دلت پیش دیگری‌ ست
جای گلایه نیست که این رسم دلبری‌ ست

 

[𝖠︎𝗒𝗅︎𝗂𝗇︎]

چیست دریا؟ چشم پر اشک زمین

در نگاهش آرزویی ته نشین

آرزوی پا گشودن پر زدن

بر فراز کوهساران سر زدن