دلنوشته [هو گویک] اثر •ریحانه کاربر انجمن رمان بوک•

[پژواک خاموشی]

عنوان: هو گویک
نویسنده: ریحانه
ژانر: عاشقانه/اجتماعی/تراژیک
عضو گپ نظارت ادبی سوم

مقدمه:

می‌دانم از کجا شروع کنم قصه‌ی تلخ سادگیم را، نمی‌دانم چرا قسمت می‌کنم روزهای خوب زندگیم را، چرا اول قصه همه، دوستم می‌دارند ولی توسط همان قصه سر‌به‌سر من می‌زارند. تا می‌خواهد قصه تموم بشود همه تنهام می‌گذارد نمی‌توانم مثل همه دو رنگ باشم و دل نبازم. می‌توانم مثل همه یک عشق بادی بسازم تا با یک نیش‌زبان بترکد و خراب بشود.

 

[STARLET]

مشاهده فایل‌پیوست 226473
بسمه تعالی

عرض ادب و احترام خدمت دلنویس عزیز و ضمن تشکر بابت انتخاب "رمان بوک" برای انتشار آثار ارزشمندتان.
حتما پیش از آغاز نوشتن، تاپیک زیر را مطالعه کنید تا دچار مشکل نشوید:
[قوانین تایپ دلنوشته کاربران]

پس از بیست پست، در تاپیک زیر درخواست نقد شورا دهید:
[تاپیک جامع درخواست نقد دلنوشته]

بعد از ایجاد تاپیک نقدر شورا برای دلنوشته‌تان، می‌توانید در تاپیک زیر درخواست تگ بدهید:
[درخواست تگ دلنوشته | انجمن رمان‌بوک]

پس از گذاشتن بیست پست از دلنوشته، می‌توانید در تاپیک زیر برای آن درخواست جلد دهید:
[تاپیک جامع درخواست جلد دلنوشته و اشعار]

و انشاءالله پس از به پایان رسیدن دلنوشته‌تان، در تاپیک زیر اعلام کنید:
[اعلام پایان - دلنوشته کاربران]

دلنویسان عزیز، هرگونه سوالی دارید؛ می‌توانید در اینجا مطرح کنید:
[سوالات و مشکلات دلنویسان]

با آرزوی موفقیت برای شما،
[تیم مدیریت تالار ادبیات]​

 

[پژواک خاموشی]

تا بیاین جمعش کنند حباب دل سراب بشود؛ می‌توانم بازی کنم با عشق و احساس کسی که دوستم ندارد. می‌توانم ترس دل و دلواپسی را درست کنم. می‌توانم دروغ بگویم تا خودم را شیرین کنم. می‌توانم پشت دل‌ها قایم بشوم، کمین کنم ولی با این همه حرف باز این منم مثل آن‌ها هستم. یک دروغگو می‌شوم. همیشه وِردِ زبان‌ها یک نفر پیدا بشود به من بگوید چی‌کار کنم؟

 

[پژواک خاموشی]

با چه تیری آنی که دوسش دارم را شکار کنم؟ من باید از کجا بفهمم دوستم دارد؟ اصلاً درون دنیا، عشق واقعی وجود دارد؟ زندگی من، پر از خط و خطوط‌های خم و راست است. یک جایی از زندگی‌ام دیگر نفس کشیدن ساده نیست. جایی که باید باور کنی همه‌ی اتفاقات غیرقابل هضم زندگی‌ات را، چه قدر ایستادگی در مقابل این زندگی که سخت آدم‌ها را بازی می‌دهد دشوار است.

 

[پژواک خاموشی]

زندگی پر از اتفاق‌هایی هست که خبر نمی‌کند. گاهی شیرین، گاهی هم تلخ. یک جای توی زندگی‌ات مجبور به انتخاب می‌شوی. انتخابی که شاید بهترین نباشد. شاید کامل نباشد. اما انتخاب توست و تو مجبوری سال‌ها دست و پا بزنی و غرق بشوی در این انتخاب. سرنوشت گاهی با آدم‌هایش بازی می‌کند. بازی سخت و بی‌رحمانه.

 

[پژواک خاموشی]

بعضی‌ها می‌بازند و بعضی‌ها برنده می‌شوند و این عشق است که برنده و بازنده بودن را مشخص می‌کند. عشق یک حس مه‌آلود است که هیچ‌ک.س پایان آن را نمی‌دهد. عشق ناخوداگاه می‌آید. برای آمدنش از کسی اجازه نمی‌گیرد. آن قدر آهسته می‌آيد که هیچ‌ک.س متوجه آمدنش نمی‌شود. هر چه بیشتر مقاومت کنی و مغرورتر باشی عشق برای زمین زدن تو مصمم تر می‌شود.

 

[پژواک خاموشی]

تو ناگهان به خودت می‌آیی و می‌بینی که تمام وجودت با عشق عجین شده، اما حالا که تسلیم عشق شدی ناگهان عشق به تو ضربه می‌زند و تو را تنهای تنها می‌گذارد. عشق مثل یک گیاه درون قلب آدم ریشه می‌دواند و تمام آن را صاحب می‌شود. در دیوان عشق بی‌گناهی کم گناهی نیست. شاید کم‌تر کسی بداند که پاییز همان بهاری‌ست که عاشق شده بود.

 

[پژواک خاموشی]

یک نوع دوست داشتن هم داریم که سال‌ها از آن گذشته، نه ردی، نه حرفی، نه پیامی. فقط ته دلت تَرکِش‌های دوست‌داشتن باقی مانده است. همان ترکِش‌های که با بارش باران، شنیدن موسیقی، قدم زدن در خیابانی آشنا، ته دلت را قلقلک می‌دهند. چهار عدد خاطره‌ی خوب، سه تا خاطره‌ی بد، با چاشنی بغض همراه می‌شوند اما؛ کاری از دستت بر نمی‌آید.

 

[پژواک خاموشی]

یک گذشته‌ی نامعلوم با فردی خودساخته و قوی. کسی که با کابوس بیدار می‌شود و با کابوس می‌خوابد. کسی که داستانش، حکایت آن پروانه‌ایست که درون تاریکی اسیر می‌شود. پروانه نه توان پرواز دارد و نه خورده می‌شود. باید ذره‌ذره زجر بکشد تا که مرگ، پروانه را در آغوش بکشد. کسی که همیشه جنگید، با خودش و حسش نابود شد.

 

[پژواک خاموشی]

اما فهمید که همیشه جنگیدن خوب نیست. کسی که برای انتقام نفوذی شده است، اما عشق سد راه این انتقام شده. برای همین هم داستان شد. داستان نفوذی عاشق دلتنگی یک شب‌هایی را هیچ خیابانی گردن نمی‌گیرد. تاریکی یک شب‌هایی را هیچ مهتابی روشن نمی‌کند. گرد و غبار یک شب‌هایی را هیچ بارانی شست و شو نمی‌دهد و تمام این شب‌ها را نبودن تو رقم می‌زند.