مشاعره مشاعره با اشعار شاعران

[DELVIN]

من دهان باز نکردم که نرنجی از من
مثل زخمی که لبش باز به لبخند نشد

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد

جز غم که هزار آفرین بر غم باد

 

[Negahban shab]

تو ای ساقی بیا که اندر غم من
چونان شکوفه ای در اوج بهار

تا کجای قصه باید ز دلتنگی نوشت تا کجا بازیچه بودن توی دست سرنوشت
تا به کی با ضربه های درد باید رام شد
یا با گریه های بی قرار ارام شد
بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار.
خسته از این زندگی با گریه های بی قرار

 

[*نبوا*]

تا کجای قصه باید ز دلتنگی نوشت تا کجا بازیچه بودن توی دست سرنوشت
تا به کی با ضربه های درد باید رام شد
یا با گریه های بی قرار ارام شد
بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار.
خسته از این زندگی با گریه های بی قرار

رسم مگر این نبود که گر آتشم زنی
خاکستر مرا نسپاری به دست باد

 

[mobina01]

رسم مگر این نبود که گر آتشم زنی
خاکستر مرا نسپاری به دست باد

دل دو نیم شده و دلبر به ملامت برخاست
گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست

 

[Negahban shab]

دل دو نیم شده و دلبر به ملامت برخاست
گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست

تو سکوت کردی و این واسه باختن بس بود
انگار بازنده از قبل مشخص بود
به خودت باختمت از خودت جا موندم
ارزو ها داشتم اما تنها موندم

 

[*نبوا*]

تو سکوت کردی و این واسه باختن بس بود
انگار بازنده از قبل مشخص بود
به خودت باختمت از خودت جا موندم
ارزو ها داشتم اما تنها موندم

من و عشق و دل دیوانه بساطی داریم
عقل هی فلسفه میبافد و ما میخندیم

 

[_Black_]

من دهان باز نکردم که نرنجی از من
مثل زخمی که لبش باز به لبخند نشد

 

[شَکَت؛]

دیوانگی وی را چو دیدند
در چاره گری زبان گشودند

 

[AryanB.h]

دیوانگی وی را چو دیدند
در چاره گری زبان گشودند

دیوانه تر از من چه کسی هست،کجاست

یک عاشق ِ این گونه از این دست کجاست

 

[SHAHDOKHT]

دیوانه تر از من چه کسی هست،کجاست

یک عاشق ِ این گونه از این دست کجاست

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
وین راز سر به مهر به عالم سمر شود