مشاعره مشاعره با اشعار شاعران

[هیاهو]

یادگار از تو همین سوخته جانی است مرا شعله از توست اگر گرم زبانی ست مرا

افسرده ایم و خسته دل از هرچه هست و نیست

شاید به بوی زلف تو خور را دوا کنیم

 

[محسا]

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن غم را دوباره وارد این ماجرا نکن

افسرده ایم و خسته دل از هرچه هست و نیست

شاید به بوی زلف تو خور را دوا کنیم

 

[هیاهو]

من را به غیر عشق به نامی صدا نکن غم را دوباره وارد این ماجرا نکن

نیست در عالم ز هجران تلخ تر
هر چه خواهی کن و لیک آن نکن

 

[محسا]

نیست در عالم ز هجران تلخ تر
هر چه خواهی کن و لیک آن نکن

نه هرکه چهره برافروخت دلبری داند
نه هرکه آینه سازد سکندری داند

 

[Pari]

نه هرکه چهره برافروخت دلبری داند
نه هرکه آینه سازد سکندری داند

دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید
هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت

 

[محسا]

دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید
هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت

دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید
هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت

تا درون آمد غمش از سی*ن*ه بیرون شد نفس
نازم این مهمان که بیرون کرد صاحبخانه را

 

[Pari]

تا درون آمد غمش از سی*ن*ه بیرون شد نفس
نازم این مهمان که بیرون کرد صاحبخانه را

این آتش عشق می‌پزاند ما را
هرشب به خرابات کشاند ما را
با اهل خرابات نشاند مارا
تا غیر خرابات نداند ما را

 

[هیاهو]

این آتش عشق می‌پزاند ما را
هرشب به خرابات کشاند ما را
با اهل خرابات نشاند مارا
تا غیر خرابات نداند ما را

الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها
به بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگشاید
ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها

 

[Pari]

الا یا ایها الساقی ادر کأسا و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها
به بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگشاید
ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها

ای غم تو که هستی، از کجا می‌آیی؟
هر دم به هوای دل ما می‌آیی
باز آی و قدم به روی چشمم بگذار
چون اشک به چشمم آشنا می‌آیی

 

[بیتا]

ای غم تو که هستی، از کجا می‌آیی؟
هر دم به هوای دل ما می‌آیی
باز آی و قدم به روی چشمم بگذار
چون اشک به چشمم آشنا می‌آیی

یک دل کم است برای عاشق تو شدن
صد دل هم بیاید باز حرفی هست