مشاعره مشاعره با "ک"

[پایان]

کجا باید برم بی تو تویی که قد دنیامی

که هر جایی را می بینم نبینم پیش چشمامی

 

[amir mohamad]

کو عشق کو سودای عشق تا در جهان غوغا نهم
کو مستیی تا غلغلی در گنبد مینا نهم

کو سوزشی تا شورشی اندر ملایک افکنم
فرپاد لا علم لنا در عالم بالا نهم

 

[Tara Motlagh]

کوری چشم عدو را روی در روی حبیب
خاک ره بر فرق اعدا کن کمال این است و بس

 

[پایان]

کم کم پاییز
رخت رنگی و بساط بارانی اش را آماده می کند،
که باز هم برایمان شاعرانه ترین فصل را آغاز کند..

 

[Tara Motlagh]

‏که بَرَد از منِ بی دل بَرِ جانان خبری؟
یا که آرد ز نسیمِ سر کویش اثری؟

ای صبا، صبح دمی بر سر کویش بگذر
تا معطر شود آفاق، ز تو هر سحری

 

[پایان]

کن نظری که تشنه ام، بهر وصال عشق تو

من نکنم نظر به ک.س، جز رخ دلربای تو

 

[-پریزاد-]

کربلا به خون خود تپیدن است جرعه جرعه مرگ را چشیدن است

مرتضی امیری

 

[-پریزاد-]

کاش می دیدی به چشم عاشقان رخسار خویش تا دریغ از چشم خود می داشتی دیدار خویش

صائب تبریزی

 

[-پریزاد-]

کار پاکان را قیاس از خود مگیر گر چه ماند در نبشتن شیر شیر

مولوی

 

[-پریزاد-]

کار با جذبه ی عشق است عزیزان ور نه بوی پیراهن یوسف گرهی بر باد است

صائب تبریزی