مشاعره مشاعره با اشعار شاعران

[ILLUSION]

در این درگه که گه گه که که و که که شود ناگه
به امروزت مشو غره که از فردا نه‌ای آگه

حال شب‌های مرا همچو‌ منی داند و بس
تو چه دانی که شب سوختگان چون گذرد؟
*تو مشاعره آوا مهمه نه شکل نوشتاری*

 

[ترنج]

حال شب‌های مرا همچو‌ منی داند و بس
تو چه دانی که شب سوختگان چون گذرد؟
*تو مشاعره آوا مهمه نه شکل نوشتاری*

دشمن دانا بلندت میکند
بر زمینت می‌زند نادان دوست



*می‌دونم😎😂*

 

[ILLUSION]

دشمن دانا بلندت میکند
بر زمینت می‌زند نادان دوست



*می‌دونم😎😂*

تا مگر یک نفسم بوی تو آرد دم صبح
همه شب منتظر مرغ سحرخوان بودم

 

[ترنج]

تا مگر یک نفسم بوی تو آرد دم صبح
همه شب منتظر مرغ سحرخوان بودم

میاسای از آموختن یک زمان
ز دانش میافکن دل‌اندرگمان

 

[ILLUSION]

میاسای از آموختن یک زمان
ز دانش میافکن دل‌اندرگمان

نفسی داشتم و ناله و شیون کردم
بی‌تو بامرگ عجب کشمکشی من کردم

 

[ترنج]

نفسی داشتم و ناله و شیون کردم
بی‌تو بامرگ عجب کشمکشی من کردم

من آن تنها‌ترین شبگرد
من آن رنجیده خاطر در شب حرمان غم‌ساران
(از خودت کش رفتم🤣 انقدر که قشنگه تا ته حفظم)

 

[ILLUSION]

من آن تنها‌ترین شبگرد
من آن رنجیده خاطر در شب حرمان غم‌ساران
(از خودت کش رفتم🤣 انقدر که قشنگه تا ته حفظم)

نکته‌ای هست در این پرده که عاشق داند
ورنه چشم و لب و رخسار و دهان این همه نیست

 

[ترنج]

نکته‌ای هست در این پرده که عاشق داند
ورنه چشم و لب و رخسار و دهان این همه نیست

تو را من چشم در راهم
شبا هنگام که می‌گیرند تلاجن سایه‌‌ها

 

[آریانا]

تو را من چشم در راهم
شبا هنگام که می‌گیرند تلاجن سایه‌‌ها

اندیشیدن در سکوت آن که می‌اندیشد
به‌ناچار دَم فرو می‌بندد اما آنگاه که زمانه
زخم‌خورده و معصوم به شهادتش طلبد
به هزار زبان سخن خواهد گفت

 

[ILLUSION]

اندیشیدن در سکوت آن که می‌اندیشد
به‌ناچار دَم فرو می‌بندد اما آنگاه که زمانه
زخم‌خورده و معصوم به شهادتش طلبد
به هزار زبان سخن خواهد گفت

تا بداند که شب ما به چه سان می‌گذرد
غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده