مشاعره مشاعره با حرف "الف"

[Tara Motlagh]

این روزها همه چیز پریشان است !
فکرهایم
نوشته هایم
تنها چیزی که سر جای خودش است
موهایم است !
وقتی که دستهای تو نیست تا پریشانشان کند.

 

[نیما نصر]

از صومعه رختم به خرابات برآرید
گرد از من و سجادهٔ طامات برآرید

تا خلوتیان سحر از خواب درآیند
مستان صبوحی به مناجات برآرید

 

[پایان]

از سایه ی سنگین تو من کمترم آیا
بگذار به دنبال تو خود را بکشانم

 

[ایران.بانو]

انصاف نباشد که من خسته و رنجور
پروانه او باشم و او شمع جماعت

 

[پایان]

از آمدنم نبود گردون را سود

وز رفتن من جلال و جاهش نفزود

وز هیچ کسی نیز دو گوشم نشنود

کاین آمدن و رفتنم از بهر چه بود

 

[نیما نصر]

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

 

[پایان]

ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

نی نام ز ما و نی‌نشان خواهد بود

زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل

زین پس چو نباشیم همان خواهد بود

 

[Tara Motlagh]

ای از خمار چشم تو آشوب در جهان
وی لعل مدح گفته لبت را به صد زبان

ای نو شده به عهد تو آیین دلبری
وی برشکسته حسن تو بازار دلبران

 

[پایان]

آن که هرگز نزد از شرم در معشوقی

امشب افکند به سویم نظر معشوقی

 

[Tara Motlagh]

آن موی قیر گونت چو روز سپید گشت
از بس که روزهات فرو شد به قیروان